Test pisania QWERTZ

Najpierw wybierz właściwe ustawienia

Ta strona zawsze emuluje QWERTZ (Niemcy). W testach w innych miejscach serwisu ustawienie emulacji układu obejmuje trzy typowe sytuacje:

Emulacja zamienia fizyczną pozycję każdego klawisza na znak QWERTZ tylko w polu pisania. System operacyjny się nie zmienia, a ponieważ emulacja odczytuje pozycje, a nie litery generowane przez system, daje ten sam wynik, jeśli twój system już pisze w QWERTZ. Zostaw ją wyłączoną w ustawieniach, jeśli korzystasz z czytnika ekranu, który podąża za układem systemowym.

Jeśli w ogóle nie chcesz uczyć się tego układu, a potrzebujesz tylko pisać po niemiecku na klawiaturze QWERTY, pomiń emulację i użyj trybu leniwego (więcej o nim niżej) albo przejdź do testu pisania po niemiecku.

Co zmienia QWERTZ

Blok liter różni się od QWERTY w jednym oczywistym miejscu: Y i Z zamieniają się miejscami. Z jest w niemieckim dużo częstsze niż Y, a w maszynach do pisania zamiana rozdzielała też na dwie ręce T i Z, częstą niemiecką parę, co ograniczało zacinanie się czcionek. Pozostałe zmiany to dodatki. Niemiecki układ daje ä, ö i ü własne klawisze po prawej stronie, ß ma własny klawisz, a znaki takie jak @ i € leżą na trzecim poziomie dostępnym przez AltGr.

Interpunkcja przenosi się dużo bardziej niż litery. Średnik i dwukropek wpisuje się z Shiftem, a kilka nawiasów i symboli, które amerykańska klawiatura ma bez Shifta, wymaga w QWERTZ Shifta lub AltGr. Ma to znaczenie, jeśli włączysz przełącznik interpunkcji, a dużo większe, jeśli programujesz; przy zwykłych niemieckich słowach znaczy bardzo mało.

W Niemczech układ jest znormalizowany jako DIN 2137. Wersje tego samego podstawowego układu są używane w całej niemieckojęzycznej Europie i w dużej części Europy Środkowej, gdzie czeski, węgierski i inne układy narodowe opierają się na QWERTZ z własnymi literami (w Polsce standardem jest QWERTY w wersji „polski programisty”, a układ QWERTZ „polski maszynistki” spotyka się rzadko). Ten test emuluje tylko warianty niemiecki i szwajcarski.

Niemcy czy Szwajcaria

Szwajcarskie klawiatury służą osobom mówiącym po niemiecku, francusku i włosku, więc te same fizyczne klawisze mają zarówno umlauty, jak i francuskie akcenty. Nakładki są grawerowane dla obu, a ustawienie systemu decyduje, co dostajesz bez Shifta: szwajcarski niemiecki stawia ä, ö i ü na poziomie podstawowym, szwajcarski francuski stawia tam é, à i è. Szwajcarski niemiecki w ogóle nie używa ß, a szwajcarski niemiecki układ w Windows nie ma do niego klawisza.

Jeśli twoja klawiatura pochodzi ze Szwajcarii, wybierz QWERTZ (Szwajcaria) w ustawieniach układu; sama ta strona emuluje układ niemiecki. Gdy niemiecki test wymaga ß na szwajcarskiej konfiguracji, tryb leniwy pozwala wpisać zamiast niego ss.

Co umlauty i ß oznaczają dla wyniku

Przeliczyliśmy niemiecką listę 1000 słów, z której korzysta ten test. 120 z 1000 słów zawiera ä, ö, ü lub ß, a razem te litery stanowią 2,19% wszystkiego, co wpisujesz. Rozkładają się równo: ü 0,65%, ä 0,63%, ö 0,58% i ß 0,33% wszystkich liter. Żaden umlaut nie dominuje, więc ćwiczenie tylko jednego z nich nie zniweluje różnicy.

Lista powstała z napisów do filmów i seriali i jest zapisana małymi literami, więc najczęstsze słowa to krótkie słowa mówione („ich”, „sie”, „das”, „ist”), a wśród najdłuższych są „funktioniert”, „entschuldige” i „verschwinden”. Rzeczowniki pojawiają się w teście słów małymi literami. Rzeczowniki wielką literą i pełne zdania znajdziesz w teście pisania cytatów, który ma fragmenty Goethego i Kafki.

Tryb leniwy dla niemieckiego

Tryb leniwy, w ustawieniach, zamienia w tekście ü na u, ä na a, ö na o i ß na ss. Nic więcej nie jest podmieniane. Istnieje dla osób na klawiaturach bez klawiszy z umlautami, a wyniki wpisane w tym trybie mają etykietę trybu leniwego, więc nigdy nie mylą się z pełnym pisaniem po niemiecku.

Jeśli uczysz się QWERTZ, nie włączaj trybu leniwego. Klawisze z umlautami to ta część układu, którą najbardziej musisz ćwiczyć.

Nawyki, które przeszkadzają przy zmianie układu

Zamiana Y i Z łapie prawie każdego, kto przechodzi między układami. Z przyzwyczajenia z QWERTY lewy mały palec sięga po Z w lewym dolnym rogu i wpisuje Y, a Z leży teraz w górnym rzędzie pod prawym palcem wskazującym. W pierwszym tygodniu wypatruj obu liter na liście najczęściej chybianych klawiszy.

Druga pułapka to prawy mały palec. Na QWERTY należą do niego średnik i apostrof; w QWERTZ te same klawisze wpisują ö i ä, a nad nimi leży ü. Z QWERTZ wybranym w ustawieniach układu poświęć kilka sesji na krótkie testy na 25 słów skupione wyłącznie na dokładności, a potem pozwól ćwiczeniom zbudować zestawy z klawiszy, które chybiasz.