วิธีพิมพ์สัมผัส: แผนสองสัปดาห์สำหรับผู้ใหญ่ที่เคยฝึกพิมพ์ผิดวิธี

ก่อนเริ่ม: ตัดสินใจก่อนว่าจำเป็นไหม

คุณอาจไม่จำเป็นต้องฝึกก็ได้ ในการศึกษาของมหาวิทยาลัย Aalto ปี 2016 ที่ถ่ายวิดีโอนักพิมพ์ 30 คน นักพิมพ์ที่ฝึกเองเฉลี่ย 58.9 WPM ส่วนคนที่ฝึกพิมพ์สัมผัสมาเฉลี่ย 57.8 โดยไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ บางคนที่ใช้มือละหนึ่งหรือสองนิ้วพิมพ์ได้เกิน 70 WPM แต่กลุ่มที่ฝึกเองใช้เวลาประมาณ 40% มองคีย์บอร์ด เทียบกับประมาณ 20% ของคนที่พิมพ์สัมผัส และนั่นคือราคาที่ต้องจ่าย บทความพิมพ์สัมผัสกับพิมพ์จิ้มทีละตัว ของเราอธิบายว่าเมื่อไรการฝึกใหม่จึงคุ้มค่า

ถ้าคุณก้มมองแป้นเกือบทุกปุ่มหรือพิมพ์ได้ต่ำกว่าประมาณ 35 WPM การฝึกใหม่มีแนวโน้มคุ้มค่ามาก ถ้าคุณพิมพ์ได้ 70 WPM ด้วยระบบของตัวเองและแทบไม่ก้มมอง คุณจะได้ประโยชน์น้อยกว่า

อะไรทำให้ผู้ใหญ่ฝึกไม่สำเร็จจริงๆ

นักวิจัยที่ Technion ให้นักศึกษา 22 คนเรียนคอร์สพิมพ์สัมผัส 8 ชั่วโมง แล้วให้พิมพ์การบ้านของตัวเอง ก่อนเรียน พวกเขาพิมพ์ได้ 18.4 WPM เมื่อมองแป้น และเพียง 8.1 WPM เมื่อไม่มอง เมื่อจบคอร์ส การพิมพ์สัมผัสของพวกเขาไปถึง 21.1 WPM ประโยคแรกของงานวิจัยคือคำเตือนที่ผู้ใหญ่ทุกคนที่กำลังฝึกต้องรู้: ความสำเร็จในการฝึกไม่ได้รับประกันว่าทักษะจะถูกนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

คำอธิบายของผู้วิจัยคือ คนเราเลือกวิธีที่ให้ผลตอบแทนทันที การมองแป้นเร็วกว่าอยู่หลายสัปดาห์ พอมีเส้นตายกดดัน คุณก็กลับไปใช้มัน กลุ่มที่ทำได้ดีที่สุดมีบทลงโทษเล็กๆ สำหรับการมองคีย์บอร์ดใส่ไว้ในการฝึก และการพิมพ์สัมผัสของพวกเขาเร็วกว่ากลุ่มควบคุมประมาณ 25%

แผนด้านล่างจึงมีกฎข้อหนึ่งที่สำคัญกว่าแบบฝึกใดๆ: เมื่อเริ่มแล้ว ห้ามมองแป้น แม้จะช้าและแม้จะน่าหงุดหงิด

เตรียมตัวก่อนวันที่ 1

• นั่งให้แขนท่อนล่างอยู่ระดับเดียวกับคีย์บอร์ดโดยประมาณ และข้อมือไม่งอขึ้น
• หาปุ่มนูนบน F และ J ด้วยนิ้วชี้ นิ้วอื่นวางบน A S D และ K L ; ส่วนนิ้วโป้งลอยอยู่เหนือแป้นเว้นวรรค
• อ่านแผนผังนิ้วสำหรับพิมพ์สัมผัส ของเราหนึ่งรอบ ยังไม่ต้องท่องจำ
• หาวิธีห้ามตัวเองไม่ให้มอง ผ้าเช็ดจานหรือกล่องกระดาษคลุมมือไว้ก็ใช้ได้
• กด Shift ซ้ายสำหรับตัวอักษรที่พิมพ์ด้วยมือขวา และ Shift ขวาสำหรับมือซ้าย นี่คือนิสัยที่คนพิมพ์แบบฝึกเองมักขาดมากที่สุด

ถ้าคุณพิมพ์ภาษาไทยด้วยแป้นเกษมณี แถวเหย้าจะอยู่ตำแหน่งเดียวกัน คือ ฟ ห ก ด สำหรับมือซ้าย และ ่ า ส ว สำหรับมือขวา โดยปุ่มนูนอยู่ที่ ด และ ่ (ปุ่มเดียวกับ F และ J) แผนด้านล่างใช้แป้นภาษาอังกฤษเป็นตัวอย่าง แต่ลำดับและหลักการเดียวกันใช้กับแป้นภาษาไทยได้

แผนฝึกพิมพ์สัมผัสสองสัปดาห์

ทุกวันมีรูปแบบเดียวกัน ทบทวนปุ่มของเมื่อวาน 5 นาที ฝึกปุ่มใหม่ 10 ถึง 15 นาที และพิมพ์คำจริงสองสามนาทีตอนท้าย ยี่สิบถึงสามสิบนาทีก็พอ ถ้าทำได้แค่รอบเดียว ให้ทำทุกวันแทนการรวบไปฝึกสองเท่าในวันหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งมีเหตุผลอธิบายอยู่ด้านล่าง

สำหรับวันที่ 1 ถึง 6 ให้พิมพ์ลงโปรแกรมแก้ไขข้อความธรรมดาโปรแกรมใดก็ได้ คำจริงที่ประกอบจากปุ่มที่คุณรู้แล้วเท่านั้นดีกว่าสายอักขระสุ่ม เพราะช่วยฝึกการเคลื่อนไหวที่คุณจะได้ใช้จริง

สัปดาห์ที่ 1: ตัวอักษร

วันที่ 1: แถวเหย้าอย่างเดียว พิมพ์ a, s, d, f, j, k, l, ; ตามลำดับ จากนั้นพิมพ์คำ: as, add, all, fall, flask, salad, alfalfa พิมพ์ช้าพอที่จะไม่กดปุ่มผิดเลย สัปดาห์นี้ความแม่นยำคือทั้งหมดของงาน

วันที่ 2: E และ I นิ้วกลางเอื้อมขึ้น คำ: idea, slide, field, likes, failed, ideas เอื้อมขึ้นแต่ละครั้งแล้วกลับมาที่แถวเหย้าทันที

วันที่ 3: R, T, U และ Y นิ้วชี้ คำ: true, style, fruit, trusty, sturdy, jury ข้ามคำที่มี G หรือ H ไปก่อน สองปุ่มนั้นมาพรุ่งนี้

วันที่ 4: G และ H นิ้วชี้ขยับเข้าด้านใน คำ: light, high, height, eighth, grudge ตอนนี้คำสั้นที่ใช้บ่อยส่วนใหญ่พิมพ์ได้แล้ว และการฝึกเริ่มรู้สึกเหมือนการพิมพ์จริง

วันที่ 5: O, W, Q และ P นิ้วนางและนิ้วก้อยบนแถวบน คำ: power, quote, people, upward, request สำหรับคนส่วนใหญ่ P คือการเอื้อมที่ฝืนมือเป็นครั้งแรก คาดไว้ได้เลยว่าจะช้ากว่าปุ่มอื่น

วันที่ 6: แถวล่าง C V B N M แล้วตามด้วย X Z , . / คำ: mix, crazy, number, novel, combat ปุ่มแถวล่างคือจุดที่คนแอบกลับไปใช้นิ้วผิด บ่อยครั้งคือกด C ด้วยนิ้วชี้ คอยสังเกตไว้

วันที่ 7: พักจากปุ่มใหม่ ทำแบบทดสอบ 10 คำ สามหรือสี่รอบโดยคลุมมือไว้ ความเร็วไม่สำคัญ นับว่าคุณต้องหยุดคิดกี่ครั้ง คาดไว้ว่าจะได้ราวสิบกว่า WPM หรือต่ำกว่า และอย่าท้อ ในการศึกษาของ Technion นักศึกษาเริ่มต้นที่ 8 WPM เมื่อไม่มองแป้น

สัปดาห์ที่ 2: ข้อความจริง

วันที่ 8: ตัวพิมพ์ใหญ่และ Shift พิมพ์ประโยคที่มีชื่อคน กด Shift ฝั่งตรงข้ามทุกครั้ง ยอมช้าลงดีกว่าโกงด้วย Shift ผิดฝั่ง นิสัยนี้จะติดในสัปดาห์นี้หรือไม่ติดเลย

วันที่ 9: เริ่มทำแบบทดสอบจริง ทำแบบทดสอบ 25 คำ หลายรอบโดยตั้งเป้าที่ความแม่นยำ คือ 95% ขึ้นไปก่อนจะยอมให้ตัวเองเร่งความเร็ว ในแบบทดสอบแบบนับคำ นาฬิกาเริ่มเดินตั้งแต่การกดแป้นครั้งแรก จึงหายใจลึกๆ ก่อนเริ่ม

วันที่ 10: เหมือนเดิม และเพิ่มเครื่องหมายวรรคตอนเล็กน้อย คือ จุลภาค จุด และอะพอสทรอฟี ซึ่งทั้งหมดใช้นิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อยของมือขวา

วันที่ 11: เปลี่ยนไปใช้หน้าฝึกซ้อม หลังทำแบบทดสอบไปไม่กี่รอบ หน้านี้จะมีผลให้ใช้และสร้างแบบฝึก 50 คำที่เน้นปุ่มและคำที่คุณพิมพ์พลาด ผสมกับคำที่ใช้บ่อย ถ้ายังไม่มีประวัติ หน้านี้จะให้คำที่ใช้บ่อยมา ซึ่งก็ใช้ได้สำหรับวันนี้

วันที่ 12: ทำแบบทดสอบ 1 นาที หนึ่งรอบตอนเริ่มและอีกรอบตอนท้าย โดยฝึกแบบฝึกซ้อมคั่นกลาง หลังจากนั้นดูปุ่มที่พลาดบ่อยที่สุด จะมีปุ่มหนึ่งหรือสองปุ่มที่โดดเด่นออกมา นั่นคืองานของพรุ่งนี้

วันที่ 13: ฝึกปุ่มที่ช้า ถ้าปุ่มไหนช้าเพราะคุณยังไม่แน่ใจว่าใช้นิ้วไหนกด ให้ดูแผนผังแล้วตัดสินใจให้เด็ดขาด

วันที่ 14: ทำแบบทดสอบ 1 นาทีสามรอบแล้วเก็บคะแนนตรงกลางไว้ จดไว้พร้อมวันที่ของวันนี้ นั่นคือค่าพื้นฐานของคุณสำหรับสัปดาห์ต่อๆ ไป

คาดหวังอะไรได้เมื่อครบสองสัปดาห์

สองสัปดาห์ วันละ 20 ถึง 30 นาที รวมแล้วประมาณ 5 ถึง 7 ชั่วโมง น้อยกว่าคอร์สของ Technion เล็กน้อย ซึ่งนักศึกษาใช้เวลาประมาณ 8 ชั่วโมงจึงจบคอร์ส และพิมพ์สัมผัสได้ราว 21 WPM ตอนจบ ความคาดหวังที่สมจริงจึงอยู่ที่ราว 15 ถึง 25 WPM โดยไม่มองแป้น ที่ความแม่นยำสูง และมีแนวโน้มสูงว่าจะช้ากว่าวิธีเดิมของคุณ บทความต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการฝึกพิมพ์สัมผัส ของเรามีลำดับเวลาที่ยาวกว่านี้

การศึกษาเดียวกันแสดงให้เห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณทำต่อไป หลังพิมพ์การบ้านของตัวเองอีก 6 ชั่วโมง การพิมพ์สัมผัสของนักศึกษาขึ้นไปถึง 28.7 WPM สูงกว่าความเร็วเดิมตอนมองแป้นที่ 18.4 อยู่มาก

ทำไมการฝึกสั้นๆ ทุกวันจึงได้ผลดีกว่า

การศึกษาปี 1978 ฝึกพนักงานไปรษณีย์ให้ใช้คีย์บอร์ดเครื่องพิมพ์ดีดตามตารางสี่แบบ กลุ่มที่ฝึกวันละหนึ่งชั่วโมงเรียนรู้คีย์บอร์ดทั้งหมดได้ในเวลาฝึกเฉลี่ยประมาณ 35 ชั่วโมง กลุ่มที่ฝึกวันละสองรอบ รอบละ 2 ชั่วโมงต้องใช้ประมาณ 50 ชั่วโมง และยังตามหลังเรื่องความเร็วแม้ผ่านไป 60 ชั่วโมง งานที่ใช้คือการพิมพ์ข้อมูลแบบรหัสไปรษณีย์ ไม่ใช่ร้อยแก้ว แต่นี่เป็นหนึ่งในผลการศึกษาเรื่องการเว้นระยะการฝึกที่รู้จักกันดีที่สุด: ฝึกหลายวันดีกว่าฝึกวันละนานๆ

สำหรับผู้ใหญ่ที่ทำงานประจำ นั่นหมายความว่าการฝึก 20 นาทีก่อนไปทำงานทุกวันจะได้ผลดีกว่าการฝึกสองชั่วโมงในวันอาทิตย์ และทำต่อเนื่องได้ง่ายกว่าด้วย

สัปดาห์ที่ 3 ถึง 6: ช่วงเปลี่ยนผ่าน

นี่คือช่วงที่การตัดสินใจจริงเกิดขึ้น คุณมีสามทางเลือก และสำหรับคนส่วนใหญ่มีเพียงทางเดียวที่ได้ผล

เลิกแบบหักดิบ: พิมพ์สัมผัสทุกอย่าง รวมถึงอีเมลงาน ตั้งแต่วันที่ 15 คุณจะช้าไปหลายสัปดาห์ วิธีนี้ได้ผลถ้างานของคุณยอมรับได้

แบ่งส่วน: พิมพ์สัมผัสทุกอย่าง ยกเว้นสถานการณ์กดดันสูงหนึ่งหรือสองอย่าง เช่น แชตสดในที่ทำงาน ให้ข้อยกเว้นมีน้อยและระบุชัด ถ้า "ยกเว้นตอนยุ่ง" เป็นข้อยกเว้น ภายในหนึ่งเดือนคุณจะกลับไปใช้วิธีเดิม

ฝึกอย่างเดียว: พิมพ์สัมผัสเฉพาะตอนฝึก แล้วพิมพ์แบบเดิมตลอดทั้งวันที่เหลือ นี่คือทางเลือกที่ล้มเหลว ผลการศึกษาของ Technion คือรูปแบบนี้เป๊ะๆ การฝึกได้ผล แต่นิสัยประจำวันก็ยังชนะอยู่ดี

ระหว่างช่วงเปลี่ยนผ่าน ให้ฝึกวันละ 10 นาทีต่อไปและทำแบบทดสอบ 1 นาทีวันละหนึ่งรอบ เส้นกราฟที่ไต่ขึ้นในหน้าประวัติคือสิ่งที่ทำให้คุณไปต่อได้เมื่อการพิมพ์งานรู้สึกช้า เมื่อการพิมพ์สัมผัสเร็วกว่าความเร็วเดิมแล้ว ให้วางแผนขั้นต่อไปด้วยแผนฝึกจาก 40 เป็น 80 WPM ของเรา

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

ก้มมอง "แค่เช็กนิดเดียว" การมองทุกครั้งสอนมือว่าไม่จำเป็นต้องรู้ว่าปุ่มอยู่ตรงไหน

เร่งความเร็วในสัปดาห์แรก ข้อผิดพลาดในช่วงนี้คือการเคลื่อนนิ้วผิดๆ ที่กำลังถูกฝึกซ้ำ

ทิ้งตัวเลขและสัญลักษณ์ไว้ไม่ฝึกเลย เมื่อตัวอักษรมั่นคงแล้ว ให้แถวตัวเลขมีช่วงฝึกสองสัปดาห์ของตัวเอง

หลีกเลี่ยงปุ่มที่ยาก ปุ่มที่คุณหลีกเลี่ยงคือปุ่มที่ทำให้คุณกลับไปก้มมอง

คำถามที่พบบ่อย

ฝึกพิมพ์สัมผัสได้ในหนึ่งสัปดาห์ไหม?

คุณเรียนรู้ตำแหน่งของตัวอักษรทุกตัวได้ในหนึ่งสัปดาห์ แต่การพิมพ์ให้เร็วกว่าเดิมมักต้องใช้อีกหลายสัปดาห์ของการใช้งานทุกวัน

จะฝึกพิมพ์โดยไม่มองคีย์บอร์ดได้อย่างไร?

คลุมมือด้วยผ้าหรือกล่อง วางนิ้วชี้ไว้บนปุ่มนูนของ F และ J แล้วพิมพ์ให้ช้าลงจนหาแต่ละปุ่มได้ด้วยการสัมผัส ความเร็วมาหลังนิสัย ไม่ใช่ก่อน

เป็นผู้ใหญ่แล้วสายเกินไปไหมที่จะฝึกพิมพ์สัมผัส?

ไม่สาย การศึกษาข้างต้นทำกับผู้ใหญ่ และนักศึกษาของ Technion ไปจาก 8 WPM เป็นเกือบ 29 WPM โดยไม่มองแป้นในการฝึกและใช้งานราว 14 ชั่วโมง อุปสรรคของผู้ใหญ่คือนิสัยเก่า ไม่ใช่อายุ