ทดสอบพิมพ์ดีด 1 นาที

คะแนนหนึ่งนาทีของคุณคิดอย่างไร

ตัวเลขหลักของคุณคือ WPM สุทธิ เรานับตัวอักษรในทุกคำที่คุณพิมพ์ถูกทั้งคำ บวกเว้นวรรคหลังแต่ละคำ หารด้วยห้า แล้วหารด้วยจำนวนนาทีที่ผ่านไป ในหน้านี้ขั้นสุดท้ายคือการหารด้วยหนึ่ง WPM สุทธิจึงเท่ากับจำนวนตัวอักษรที่ถูกต้องหารด้วยห้า

WPM ดิบแสดงอยู่ข้างกันและนับทุกตัวอักษรที่คุณพิมพ์ ทั้งถูกและผิด ส่วนต่างระหว่างสองตัวเลขนี้คือราคาของความผิดพลาด

ตัวอย่างจะทำให้เห็นภาพชัดขึ้น สมมติว่าคุณพิมพ์ได้ 320 ตัวอักษรในหนึ่งนาที และมีสามคำที่พิมพ์ผิดโดยไม่ได้แก้ คำในรายการคำภาษาไทยของเรายาวเฉลี่ย 6.37 ตัวอักษร (นับรวมสระและวรรณยุกต์) เมื่อรวมเว้นวรรค สามคำนี้จึงยาวประมาณ 22 ตัวอักษร WPM ดิบคือ 320 ÷ 5 = 64 ส่วน WPM สุทธิคือ (320 − 22) ÷ 5 ประมาณ 60 คำที่ไม่ได้แก้แต่ละคำทำให้คุณเสียไปราว 1.5 WPM ผลหนึ่งนาทีจึงไวต่อการพิมพ์ผิดมาก

ความแม่นยำวัดแยกต่างหาก: จำนวนการกดตัวอักษรที่ถูกต้องหารด้วยการกดตัวอักษรทั้งหมด Backspace ไม่นับเป็นการกดแป้น แต่ปุ่มที่กดผิดแล้วแก้ทีหลังยังนับเป็นข้อผิดพลาดหนึ่งครั้ง สูตรทั้งหมดพร้อมตัวอย่างเพิ่มเติมอยู่ในหน้าตัวชี้วัด

60 วินาทีพิมพ์ได้กี่คำ?

WPM ใช้คำมาตรฐานยาว 5 ตัวอักษรรวมเว้นวรรค การแปลงเป็นจำนวนตัวอักษรจึงตรงตัว: คูณ WPM ด้วยห้า แต่คำจริงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เนื่องจากคำเฉลี่ยในรายการคำภาษาไทย 1,000 คำของเรายาว 6.37 ตัวอักษร คำจริงหนึ่งคำบวกเว้นวรรคจึงใช้การกดแป้นประมาณ 7.37 ครั้ง และคุณจะพิมพ์คำจริงได้น้อยกว่าตัวเลข WPM

หน้าผลลัพธ์แสดงทั้งสองแบบ: WPM มาตรฐานอยู่ด้านบน และจำนวนคำจริงที่คุณพิมพ์ได้อยู่ในส่วนแยกรายคำด้านล่าง

ความเร็วในการพิมพ์ 1 นาทีเท่าไรถึงเรียกว่าดี?

งานวิจัยสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดที่เรารู้จักคือการวิเคราะห์การกดแป้น 136 ล้านครั้งจากอาสาสมัครราว 168,000 คน โดยมหาวิทยาลัยอาลโตและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี 2018 ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 52 WPM และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่อยู่ระหว่าง 30 ถึง 60 WPM คะแนนสุทธิหนึ่งนาทีที่เกิน 60 จึงเร็วกว่าคนส่วนใหญ่ที่ทำแบบทดสอบออนไลน์ และคะแนนช่วง 40 กว่าถือว่าธรรมดา

มีข้อควรระวังสองข้อ งานวิจัยนั้นวัดด้วยงานคัดลอกประโยคภาษาอังกฤษของตัวเอง ตัวเลขของเรากับของงานวิจัยจึงไม่ได้อยู่บนสเกลเดียวกันทุกประการ และแบบทดสอบที่สั้นมากมักให้ผลสูงกว่าแบบยาวเล็กน้อย เพราะไม่มีใครเหนื่อยในหนึ่งนาที และช่วงที่พิมพ์ได้ดีช่วงเดียวก็ดึงค่าเฉลี่ยขึ้นได้ ให้ถือว่าผลหนึ่งนาทีคือความเร็วสูงสุดระยะสั้นของคุณ และเช็กกับแบบทดสอบ 5 นาทีถ้าคุณต้องการตัวเลขที่ยืนระยะได้

ทำไมหนึ่งนาทีจึงเป็นมาตรวัดที่ใช้กันทั่วไป

หกสิบวินาทียาวพอที่จะมีคำยากสักสองสามคำและการแก้คำผิดอย่างน้อยหนึ่งครั้ง ซึ่งช่วยเกลี่ยการออกตัวแบบฟลุกที่เกิดได้ในการทดสอบแบบสปรินต์ 30 วินาที และสั้นพอที่จะทำซ้ำได้ห้ารอบในช่วงพักดื่มกาแฟ ความสมดุลนี้คือเหตุผลที่เว็บพิมพ์ดีดหลายแห่ง การคัดกรองผู้สมัครงาน และการเปรียบเทียบกันทั่วไปใช้ความยาวนี้ และเป็นเหตุผลที่ "ทดสอบพิมพ์ดีด 1 นาที" เป็นแบบที่คนค้นหามากที่สุด

นี่ยังเป็นความยาวที่อ่านกราฟรายวินาทีได้ง่ายที่สุด หกสิบจุดมากพอที่จะเห็นว่าคุณออกตัวเร็วแล้วแผ่วลงไหม สะดุดที่ตัวอักษรที่ต้องกด Shift ไหม หรือลังเลก่อนคำยาวๆ ไหม โดยที่เส้นกราฟไม่กลายเป็นสัญญาณรบกวน

ใช้หนึ่งนาทีให้คุ้มที่สุด

• ทำสามรอบแล้วเก็บค่ามัธยฐาน ไม่ใช่ค่าที่ดีที่สุด ค่ามัธยฐานใกล้เคียงกับความเร็วที่คุณจะทำได้ถ้ามีคนจับเวลาคุณโดยไม่บอกล่วงหน้ามากกว่า
• ดูปุ่มที่พลาดบ่อยที่สุดที่แสดงใต้ผลลัพธ์ ส่วนใหญ่จะชี้ไปที่ปุ่มสองสามปุ่มที่ทำให้คุณสะดุดทุกครั้ง
• มองคำถัดไป ไม่ใช่คำที่คุณกำลังพิมพ์จบ ข้อความแสดงทีละสามบรรทัดและเลื่อนขึ้นหนึ่งบรรทัดเมื่อคุณพิมพ์ไป คุณจึงอ่านล่วงหน้าได้เสมอ
• ถ้า WPM สุทธิกับ WPM ดิบห่างกันเกินกว่าไม่กี่ WPM ให้ช้าลงอีกนิด ในแบบทดสอบหนึ่งนาที ความแม่นยำให้ผลตอบแทนเร็วกว่าความเร็ว

หลังจากรู้ค่าพื้นฐานของตัวเองแล้ว ถ้าต้องการกิจวัตรที่เป็นระบบ ส่วนฝึกซ้อมจะฝึกปุ่มที่หน้าผลลัพธ์ชี้ว่าเป็นปัญหา และแผนฝึกจาก 40 ถึง 80 WPMของเราบอกว่าต้องทำอะไรในแต่ละสัปดาห์