Mapa de dedos para mecanografía: as teclas da fila guía e que dedo preme cada tecla

As teclas da fila guía

As oito teclas guía son A, S, D e F para a man esquerda e J, K, L e ; para a dereita. Os dedos quedan aí entre palabra e palabra e volven aí despois de cada estirón.

G e H non son teclas guía porque ningún dedo descansa nelas; os índices desprázanse ata elas e volven.

A posición das mans importa tanto coma as letras. Os dedos cúrvanse lixeiramente para que as xemas toquen as teclas, os pulsos quedan rectos en vez de dobrarse cara arriba e os polgares pairan sobre a barra espazadora.

Por que as teclas F e J teñen relevos

Pasa un dedo por F e J en case calquera teclado e notarás unha pequena barra ou un punto en relevo. Eses relevos permiten que os índices atopen a súa posición sen mirar: pousa os índices nos relevos e os outros seis dedos caen sós nas teclas correctas.

A orixe é máis escura do que suxiren a maioría dos artigos. Lese a miúdo que June E. Botich inventou os relevos, pero a súa patente dos EUA (presentada en 2002 e concedida en decembro de 2003) describe outra cousa: bordos elevados nos lados exteriores dos grupos da fila guía, no A e no punto e coma. Non atopamos ningunha fonte primaria que atribúa a ninguén as marcas de F e J.

Se un teclado que usas ten as marcas nun sitio inesperado, ou non ten ningunha, comproba en que letras descansan os índices antes de comezar, porque todos os demais dedos toman a súa posición deses dous.

Por que a fila guía é ASDF JKL;

A fila guía é a fila central de letras, e en QWERTY cae en A S D F e J K L ; porque é aí onde quedan os dedos cando as dúas mans se colocan no medio do teclado deixando un oco para as columnas de G e H. Non se escolleu porque esas sexan letras frecuentes. En QWERTY só un puñado das letras máis frecuentes do inglés están nela, que é precisamente a queixa das distribucións alternativas (o noso artigo sobre distribucións recolle as probas).

A fila central é o lugar axeitado para descansar porque todas as demais filas de letras están a un só estirón. A mecanografía desde a fila guía é antiga: segundo a Wikipedia, Frank Edward McGurrin tería inventado este método en 1888.

O mapa de dedos completo para un teclado QWERTY de EUA

Esta é a asignación estándar tal como se ensina. Cada dedo traballa unha columna que se inclina un pouco cara á esquerda a medida que baixa, porque as filas dun teclado estándar están desprazadas.

Fila dos números

Fila superior

Fila guía

Fila inferior

Polgares e modificadores

A barra espazadora prémese con calquera dos polgares. Alt, Option, Cmd e a tecla Windows van co polgar máis próximo; Ctrl vai co maimiño do mesmo lado.

Shift: sempre a man contraria

Para escribir unha maiúscula ou un símbolo con Shift, mantén premido Shift co maimiño da man que non preme a letra. Un T maiúsculo é Shift dereito máis o índice esquerdo; un J maiúsculo é Shift esquerdo máis o índice dereito; ! é Shift dereito máis o maimiño esquerdo no 1; ( é Shift esquerdo máis o anular dereito no 9.

As persoas autodidactas incumpren esta regra máis ca ningunha outra. Se usas o Shift esquerdo para todo, o maimiño esquerdo ten que premer Shift e A, Q ou 1 ao mesmo tempo.

É o mapa estándar o único correcto?

Non. É unha convención herdada das máquinas de escribir, e algunhas das súas partes teñen menos sentido nun teclado moderno.

As filas desprazadas son o exemplo máis claro. Nunha máquina de escribir, as filas estaban desprazadas unhas respecto das outras (tres oitavos, tres dezaseisavos e tres oitavos de polgada no primeiro deseño de Sholes) para deixar sitio ás pancas que había debaixo de cada tecla. Os teclados de ordenador non teñen pancas, pero conservaron o desprazamento, e de aí veñen as columnas inclinadas dos dedos. Nun teclado partido ou ortolineal, onde as teclas están en columnas rectas, o mapa simplifícase: cada dedo ocúpase da súa columna, e xa está.

A fila dos números ten máis dunha tradición. O mapa de arriba é a versión moderna máis común. A Wikipedia describe un método máis antigo, ensinado desde os anos sesenta e quizais desde antes, no que o maimiño esquerdo preme 1 e 2, o anular o 3, o medio o 4 e o índice esquerdo o 5 e o 6, mentres que na dereita o índice preme 7 e 8, o medio o 9, o anular o 0 e o maimiño todo o que queda máis á dereita. Un terceiro estilo mestura os dous. Probablemente eses mapas reflicten as primeiras máquinas de escribir, que non tiñan tecla de 0 nin de 1, e non nada relacionado coas mans.

A investigación sobre persoas que escriben a diario apoia unha visión flexible. Nun estudo de 2016 da Universidade Aalto que seguiu as mans e os ollos de 30 mecanógrafos, o que distinguía os rápidos era a coherencia: premían cada letra sempre co mesmo dedo e mantiñan as mans quietas. O número de dedos que usaban non predicía a súa velocidade. Iso non fai inútil o mapa. É o camiño máis doado cara a unha asignación coherente, porque alguén xa tomou todas as decisións por ti.

Variacións razoables

Estas desviacións son habituais entre bos mecanógrafos e custan pouco ou nada:

• A tecla 6 co índice dereito. Moitos mapas danllela a calquera das dúas mans. Escolle unha e mantena.
• O B co índice dereito. O B está máis ou menos entre os dous índices, e palabras como «bring» ou «number» poden fluír mellor así. De novo, decide unha vez.
• A barra espazadora cun só polgar. Alternar os polgares é o que mostran a maioría dos mapas, pero non é obrigatorio, e un só polgar é unha asignación perfectamente coherente.
• Intro co anular ou co maimiño dereito, o que chegue sen mover a man.
• As teclas do extremo dereito ([ ] \ e Retroceso) cun pequeno movemento da man en vez dun estirón.

Estas variacións causan problemas reais:

• Premer o C co índice. O índice esquerdo xa ten catro teclas nas filas inferior e superior, ademais de F e G. Darlle tamén o C significa que a miúdo está no sitio equivocado.
• Premer o P ou as teclas dos números co dedo que estea máis preto nese momento, unha asignación que cambia segundo o contexto.
• Usar unha soa tecla Shift para todo, como xa se dixo.

Como saber se unha variación che está prexudicando: fai unha proba de 1 minuto e mira as teclas máis falladas na pantalla de resultados. Unha tecla que aparece aí unha e outra vez adoita ser unha tecla á que aínda non lle asignaches un dedo fixo.

Unha nota sobre os teclados ISO

O mapa de arriba é para un teclado de EUA (ANSI). A maioría dos teclados do Reino Unido e de Europa seguen a disposición física ISO, que ten unha tecla máis: 105 en vez de 104 nos teclados con teclas Windows. As diferenzas que cambian a dixitación:

• Hai unha tecla extra entre o Shift esquerdo e o Z. Na distribución do Reino Unido leva \ e |. O Shift esquerdo é máis curto, así que o maimiño esquerdo ten que estirarse menos para chegar a el, e é fácil premer a tecla extra por erro cando cambias ao principio.
• Intro é unha tecla alta que ocupa dúas filas, e na distribución do Reino Unido ten ao lado unha tecla # ~. As dúas corresponden ao maimiño dereito.
• Na distribución do Reino Unido, @ e " intercambian a posición (" en Shift+2, @ en Shift+'), e £ está en Shift+3.

A asignación das letras non cambia entre ANSI e ISO. Só se moven teclas que están baixo os maimiños, e por iso cambiar dun a outro provoca ao principio erros cos maimiños.

Como usar o mapa

A nosa guía de mecanografía para principiantes ten un plan de dúas semanas construído arredor deste mapa. Se xa escribes cunha mestura de dedos, o noso artigo sobre mecanografía fronte a escribir mirando o teclado axúdache a decidir se paga a pena aprender de novo.

Unha vez que as letras saian de forma automática, a fila dos números e os símbolos son un proxecto aparte. A proba de números mostra nun minuto canto de sólida é a túa fila superior, e a páxina de práctica crea exercicios coas teclas nas que realmente fallas. A quen programa interesaralle o noso artigo sobre símbolos e mecanografía.

Preguntas frecuentes

Cales son as 8 teclas da fila guía?

A, S, D e F para a man esquerda e J, K, L e o punto e coma para a man dereita. Os polgares descansan na barra espazadora, que non se conta como tecla guía.

Por que é importante usar a fila guía?

Dálle a cada dedo un punto de partida fixo a un só estirón das súas outras teclas, así que podes atopar calquera letra polo tacto en vez de coa vista. Volver a ela despois de cada estirón é o que mantén a asignación coherente.

Que dedo debe premer a barra espazadora?

Calquera dos polgares. Hai quen alterna e usa o polgar da man que non escribiu a última letra; outras persoas usan sempre o mesmo polgar. As dúas formas funcionan se es coherente.

Como deben estar colocadas as mans para escribir?

Os dedos curvados e apoiados suavemente nas teclas guía, os índices nos relevos de F e J, os pulsos rectos e sen dobrar cara arriba, e os polgares sobre a barra espazadora.