Colemak, Dvorak ou QWERTY: o que din as probas

O que cambian as distribucións sobre o papel

QWERTY data da década de 1870 e foi moldeada polas máquinas de escribir da súa época, non por unha análise das mans. Dvorak (patentada en 1936) e Colemak (publicada en 2006) deseñáronse as dúas a partir da frecuencia das letras: poñer as letras comúns baixo os dedos en repouso, aliviar os maimiños e evitar secuencias incómodas.

A medida principal é o uso da fila guía. A propia análise do proxecto Colemak di que Colemak usa a fila guía un 14 % máis ca Dvorak e un 122 % máis ca QWERTY; noutras palabras, QWERTY deixa na fila guía ben menos da metade da escritura que deixa Colemak. A mesma análise indica que os dedos percorren un 10 % máis en Dvorak ca en Colemak e un 102 % máis en QWERTY, así que as dúas alternativas reducen aproximadamente á metade o percorrido dos dedos de QWERTY. Son os números do deseñador sobre o corpus do deseñador, e outras ferramentas de análise ponderan os dedos doutro xeito, pero ninguén discute a dirección.

Despois están os bigramas co mesmo dedo, nos que un dedo ten que premer dúas teclas seguidas. QWERTY ten moitos («ed», «un», «ce»), e son lentos porque o dedo ten que levantarse e moverse antes da segunda pulsación. A análise de Colemak calcula que escribir co mesmo dedo é un 60 % máis frecuente en Dvorak e un 340 % máis frecuente en QWERTY ca en Colemak. Dvorak acepta máis deles a cambio dunha alternancia estrita das mans: as vogais na fila guía esquerda e as consoantes comúns na dereita.

O maior conxunto de datos de mecanografía que coñecemos é só de QWERTY, pero aínda así ten que ver co debate. A análise de Dhakal et al. de 2018 sobre 136 millóns de pulsacións atopou que o tempo dos pares de letras escritos alternando as mans se correlacionaba coa velocidade global con r = -0,72, mentres que as repeticións de letras se correlacionaban só con -0,32. Dvorak maximiza a alternancia. Colemak favorece os «rolls» coa mesma man en dedos contiguos, como «st» ou «ne», coa teoría de que un roll é aínda máis rápido. Os dous bandos poden citar ese estudo, e ningún pode zanxar o debate con el.

É Dvorak máis rápido ca QWERTY?

Aquí os datos son escasos, e preferimos dicilo antes ca finxir.

Non hai ningún estudo amplo e controlado que compare persoas experimentadas con Dvorak ou Colemak con persoas experimentadas con QWERTY. O experimento da Mariña de 1944 que citan os partidarios de Dvorak dirixiuno o propio August Dvorak. O estudo da General Services Administration que citan os defensores de QWERTY realizouno Earle Strong en 1956 con uns dez mecanógrafos por grupo, e Strong era publicamente contrario aos novos deseños de teclado. Os economistas Stan Liebowitz e Stephen Margolis revisaron a historia nos anos noventa e concluíron que os experimentos mellor documentados suxiren pouca ou ningunha vantaxe para Dvorak. Todo o que veu despois son testemuños persoais e clasificacións, e ambos se autoseleccionan: as persoas que publican velocidades en Colemak son as que seguiron con Colemak.

O único número do estudo de Strong que paga a pena lembrar é o custo. Segundo Liebowitz e Margolis, os seus dez mecanógrafos reciclados necesitaron «well over 25 days of four-hour-a-day training» (moito máis de 25 días de formación de catro horas diarias) para recuperar as súas antigas velocidades en QWERTY, máis de 100 horas, e despois diso melloraron máis amodo co adestramento adicional en Dvorak ca o grupo equivalente de QWERTY co adestramento adicional en QWERTY. O estudo é pequeno e o seu autor non era neutral, pero o tempo de recuperación é a parte que quen cambia aínda recoñece.

O que describen de forma constante os propios relatos de quen cambiou é a mesma forma: as persoas experimentadas recuperan a súa velocidade anterior nun prazo de semanas a meses, quedan preto dela e din que escribir resulta máis fluído.

Aínda non temos dabondo persoas que cambiasen de distribución entre os nosos usuarios para engadir algo a isto, e non imos publicar unha comparación con unhas poucas ducias de resultados. Cada distribución deste sitio rexistra as mesmas estatísticas por tecla e por par de letras, así que cando existan os números mostrarán en que se vai o tempo, non só a cifra principal.

Así que: comodidade, posiblemente; velocidade, en realidade non. Se «resulta máis fluído» vale un mes para ti, é un intercambio razoable.

Paga a pena Colemak? A curva de aprendizaxe

Un cambio custa máis do que a xente espera.

O patrón habitual nos rexistros de quen cambia é unha caída brusca na primeira semana, avances rápidos nas seguintes e unha longa cola na que as últimas 10 WPM levan máis tempo cás primeiras 50. O propio proxecto Colemak di que o tempo de aprendizaxe varía dunha persoa a outra. Colemak descríbese en xeral como o cambio máis doado para quen usa QWERTY porque só se moven 17 teclas, Z, X, C e V quedan no seu sitio, e tamén a maioría das teclas de puntuación, agás o punto e coma, que pasa ao sitio onde QWERTY ten o P. Dvorak move case todo, puntuación incluída: o apóstrofo, a coma e o punto ocupan o Q, o W e o E de QWERTY, e as parénteses e chaves soben á fila dos números.

O custo oculto son todos os demais teclados: o teu portátil, o ordenador dun compañeiro, o terminal compartido no traballo. Algunhas persoas manteñen as dúas distribucións nos dedos; moitas notan que o seu QWERTY empeora durante un tempo. Se escribes en máquinas que non controlas, iso importa máis ca calquera porcentaxe da fila guía.

O beneficio oculto, e o que nós teriamos en conta, é que volver aprender obriga a usar os dedos correctos. Moitas persoas que escriben a 50 WPM en QWERTY teñen hábitos (o índice no «c», o anular no «p») que as limitan. Unha nova distribución significa aprender cada tecla desde cero co dedo correcto, e algúns testemuños de «Colemak fíxome máis rápido» son en realidade «aprender ben fíxome máis rápido». Iso podes conseguilo en QWERTY por menos: os nosos exercicios de práctica céntranse nas teclas nas que os teus resultados mostran que fallas.

As variantes

Colemak-DH saca o D e o H das columnas centrais, onde os índices se estiran cara a dentro, e lévaos á fila inferior, onde se alcanzan dobrando os dedos. Desenvolveuna a comunidade de Colemak, existe en versións ANSI e ISO, e converteuse nun punto de partida popular para quen comeza. Incluímos as dúas versións, porque a tecla extra dos teclados ISO cambia onde caen as teclas movidas.

Workman (2010) segue o enfoque de Colemak e engade unha penalización polos estiróns laterais dos índices. As súas propias cifras sitúan o 6 % das pulsacións nas dúas columnas centrais, fronte ao 12 % de Colemak. Cambia 21 caracteres respecto de QWERTY, e o punto e coma é un deles: pasa da fila guía ao sitio onde QWERTY ten o P. Temos Workman; pouca xente o usa.

BÉPO é a distribución francesa no espírito de Dvorak, feita para a frecuencia das letras do francés e incluída na norma de teclado de AFNOR de 2019. AZERTY e QWERTZ non son distribucións alternativas neste sentido; son parentes rexionais de QWERTY, e emulalas consiste sobre todo en poñer as letras con acento e a puntuación onde as espera alguén que escribe en francés ou en alemán.

Como funciona aquí a emulación de distribucións

O navegador informa da tecla física que premiches cun código de tecla (KeyJ, por exemplo), sen importar o que o teu sistema operativo crea que significa esa tecla. A emulación asigna ese código ao carácter que a distribución escollida pon nese sitio, así que podes practicar Colemak nun teclado QWERTY sen cambiar nada no sistema e sen adhesivos. O resultado rexistra que distribución se emulou, a tarxeta para compartir móstrao, e o mapa de teclas debaixo da proba debúxase de novo nesa distribución para que poidas botarlle unha ollada a el en vez de ás teclas.

Por iso tamén as mellores marcas persoais e os filtros do historial se gardan por distribución. Un día de Dvorak e un día de QWERTY son datos distintos, e un modelo de teclas débiles que os mesturase faríache practicar pares que só son lentos na distribución que non estás usando.

Un límite que convén dicir con claridade: o rexistro de pulsacións non pode distinguir unha proba con Colemak emulado dunha proba en QWERTY feita por alguén que xa ten Colemak configurado no seu sistema operativo. As dúas chegan como a mesma secuencia de códigos de tecla. As clasificacións aínda non separan as distribucións, así que toma a etiqueta de distribución dun resultado compartido como declarada pola propia persoa.

Dous límites máis. Non hai emulación para o hindi nin para outras distribucións índicas, así que para as probas de mecanografía en hindi configuras Inscript ou Remington GAIL Unicode no teu sistema operativo e nós lemos o que produce. Kruti Dev, que mencionan algúns avisos de exames, é unha fonte antiga non Unicode que se escribe cunha asignación ao estilo Remington; o que produce non é devanágari Unicode, así que non coincidirá co texto das nosas probas. E a emulación só asigna teclas soltas, así que un carácter ao que a túa distribución chega mediante unha combinación con tecla morta necesita que a distribución estea configurada no teu sistema operativo.

Cal é a mellor distribución de teclado para escribir?

Se che doen os pulsos ou os dedos con QWERTY: proba Colemak-DH durante un mes coa emulación, na proba de Colemak-DH, antes de cambiar nada no teu sistema operativo. A redución do percorrido é real, e en un par de semanas saberás se as túas mans a prefiren.

Se queres ser máis rápido: queda en QWERTY e dedica o mes ao plan de práctica. Corrixe o uso dos dedos e practica os pares lentos. A mellora é maior e trasládase a calquera teclado que toques.

Se programas: as distribucións tamén moven os símbolos, e Dvorak cambia de sitio as parénteses e chaves e boa parte da puntuación que máis usas. Mecanografía para programadores trata diso; para o código, a posición dos símbolos importa máis ca a das letras.

Se aprendes desde cero: é unha elección de verdade, porque non tes nada que volver aprender. Colemak-DH é a que escolleriamos para alguén que escriba en inglés e comece hoxe. Tamén diriamos, con certa mágoa, que ter QWERTY en cada teclado prestado durante o resto da túa vida é un argumento máis forte do que parece.

O que che pediriamos que non fixeses é cambiar porque unha captura dunha clasificación mostrou a alguén con Colemak a 180 WPM. Esa persoa moi probablemente tamén sería rápida en QWERTY.

Preguntas frecuentes

Podo probar Colemak ou Dvorak sen cambiar a configuración do teclado?

Si. As probas de Colemak e Dvorak reasignan as teclas no navegador, así que non cambia nada no teu sistema operativo.

Canto se tarda en pasar de QWERTY a Colemak?

A maioría dos relatos falan de semanas para chegar a unha velocidade útil e de un a varios meses para recuperar a anterior, con moita variación entre persoas.

Mantén Colemak os atallos de QWERTY?

Na súa maior parte. Z, X, C e V quedan no seu sitio, así que desfacer, cortar, copiar e pegar non se moven. Dvorak móveos.