Aprender mecanografía: dúas semanas para adultos que aprenderon mal

Antes de empezar: decide se o necesitas

Quizais non. Nun estudo da Universidade Aalto de 2016 que gravou a 30 mecanógrafos, os autodidactas fixeron unha media de 58,9 WPM e os que escribían sen mirar con formación, 57,8, sen diferenza significativa. Algunhas persoas que usaban un ou dous dedos por man pasaron de 70 WPM. O grupo autodidacta si pasaba arredor do 40 % do tempo mirando para o teclado, fronte a arredor do 20 % de quen escribía sen mirar, e ese é o prezo que pagas. O noso artigo sobre mecanografía fronte a escribir cun dedo explica cando paga a pena volver aprender.

Se miras para abaixo na maioría das teclas ou escribes por debaixo dunhas 35 WPM, é moi probable que pague a pena. Se estás en 70 WPM co teu propio sistema e raramente miras para abaixo, tes menos que gañar.

O que fai fracasar de verdade aos adultos

Investigadores do Technion déronlles a 22 estudantes un curso de mecanografía de 8 horas e despois fixéronlles escribir os seus propios deberes. Antes do curso escribían a 18,4 WPM mirando e só a 8,1 WPM sen mirar. Ao final do curso a súa escritura sen mirar chegou a 21,1 WPM. A primeira liña do artigo é a advertencia que necesita todo adulto que aprende: o éxito no adestramento non garante que a habilidade pase ao uso diario.

A explicación dos autores é que a xente escolle o método que lle compensa nese momento. Mirar as teclas é máis rápido durante semanas, así que coa presión dun prazo volves a iso. O grupo que mellor o fixo tiña unha pequena penalización por mirar o teclado integrada na práctica, e a súa escritura sen mirar resultou arredor dun 25 % máis rápida ca a do grupo de control.

Así que o plan de embaixo ten unha regra que importa máis ca calquera exercicio: unha vez que empezas, non miras as teclas, aínda que vaia lento e aínda que resulte molesto.

Prepárate antes do día 1

• Séntate de xeito que os antebrazos queden máis ou menos á altura do teclado e os pulsos non se dobren cara a arriba.
• Atopa os relevos do F e do J cos índices. Os outros dedos descansan en A S D e K L Ñ, e os polgares quedan sobre a barra espazadora.
• Le unha vez a nosa táboa de dedos para mecanografía. Aínda non fai falla memorizala.
• Escolle unha forma de impedirte mirar: un pano de cociña ou unha caixa de cartón sobre as mans funciona.
• Mantén premido o Shift esquerdo para as letras que escribe a man dereita e o Shift dereito para as da man esquerda. Este é o hábito que máis lles falta aos autodidactas.

O plan de mecanografía de dúas semanas

Todos os días teñen a mesma forma: 5 minutos de repaso das teclas do día anterior, de 10 a 15 minutos coas teclas novas e uns minutos de palabras reais ao final. Abondan de vinte a trinta minutos. Se só podes facer unha sesión, faina todos os días en vez de dobrar na fin de semana; máis abaixo explícase por que.

Do día 1 ao 6, escribe en calquera editor de texto simple. As palabras reais feitas só coas teclas que xa coñeces son mellores ca as secuencias aleatorias, porque adestran os movementos que vas usar de verdade. As palabras de exemplo deste plan son galegas, usan só as teclas aprendidas ata ese día e evitan os acentos; nun teclado español, a tecla do acento está á dereita da Ñ e tamén vai co maimiño dereito.

Semana 1: as letras

Día 1: só a fila guía. Escribe a, s, d, f, j, k, l, ñ en orde e despois palabras: as, da, sala, fala, falas, salsa, falda, alfalfa. Vai o bastante amodo para non premer nunca unha tecla equivocada. Esta semana, a precisión é todo o traballo.

Día 2: E e I, os dedos medios subindo. Palabras: idea, fiel, sede, illa, ideas, deles. Cada estiramento sobe e volve directamente á fila guía.

Día 3: R, T, U e Y, os índices. Palabras: ruta, tarde, terra, estrela, triste, sutil. Sáltate calquera palabra con G ou H; esas chegan mañá.

Día 4: G e H, os índices desprazándose cara a dentro. Palabras: auga, guiar, lugar, herdade, agasallar. Agora xa tes dispoñibles a maioría das palabras curtas comúns, e a práctica empeza a parecer escribir.

Día 5: O, W, Q e P, o anular e o maimiño na fila de arriba. Palabras: poder, queda, kiwi, propio, pesqueiro. A P é o primeiro estiramento incómodo para a maioría da xente; conta con que vaia atrasada.

Día 6: a fila de abaixo, C V B N M e despois X Z , . -. Palabras: voz, xanela, nube, novela, combate. As teclas da fila de abaixo son onde a xente volve ás agachadas ao dedo equivocado, a miúdo a C co índice. Estate atento.

Día 7: descanso de teclas novas. Fai unha proba de 10 palabras tres ou catro veces coas mans tapadas. A velocidade non importa. Conta cantas veces tiveches que parar a pensar. Espera algo pouco por riba das 10 WPM, ou menos, e non te desanimes: no estudo do Technion, os estudantes empezaron a 8 WPM sen mirar.

Semana 2: texto real

Día 8: maiúsculas e Shift. Escribe frases con nomes propios, premendo sempre o Shift contrario. Vai máis amodo antes ca facer trampa co Shift equivocado; o hábito fíxase esta semana ou non se fixa.

Día 9: empeza coas probas reais. Fai varias probas de 25 palabras coa precisión como obxectivo: un 95 % ou máis antes de permitirte acelerar. Nas probas por número de palabras, o reloxo arranca coa túa primeira pulsación, así que respira antes de comezar.

Día 10: o mesmo, máis un pouco de puntuación: comas, puntos e apóstrofos, todos co medio, o anular e o maimiño da man dereita.

Día 11: pasa á páxina de práctica. Despois dunhas cantas probas xa ten resultados cos que traballar e prepara exercicios de 50 palabras centrados nas teclas e palabras nas que fallas, mesturadas con palabras comúns. Se aínda non ten historial dáche palabras comúns, o que está ben para hoxe.

Día 12: unha proba dun minuto ao comezo da sesión e outra ao final, con exercicios de práctica entre medias. Mira despois as teclas máis falladas. Unha ou dúas teclas destacarán; esas son o traballo de mañá.

Día 13: exercita as teclas lentas. Se unha tecla é lenta porque aínda dubidas de que dedo a preme, mira a táboa e toma unha decisión.

Día 14: fai tres probas dun minuto e quédate coa puntuación do medio. Anótaa coa data de hoxe. Esa é a túa referencia para as semanas seguintes.

Que esperar ao final das dúas semanas

Dúas semanas a 20 ou 30 minutos ao día son aproximadamente de 5 a 7 horas de práctica. É un pouco menos ca o curso do Technion, onde os estudantes necesitaron unhas 8 horas para rematar e ao final escribían sen mirar arredor de 21 WPM. Así que unha expectativa realista está arredor de 15 a 25 WPM sen mirar, con moita precisión, e moi probablemente máis lento ca o teu método vello. O noso artigo sobre canto se tarda en aprender mecanografía ten o calendario máis longo.

O mesmo estudo mostra que pasa despois se continúas. Tras outras 6 horas escribindo os seus propios deberes, a escritura sen mirar dos estudantes subiu a 28,7 WPM, moi por riba da súa velocidade anterior mirando as teclas, que era de 18,4.

Por que funcionan mellor as sesións diarias curtas

Un estudo de 1978 adestrou a traballadores de correos nun teclado de máquina de escribir con catro horarios distintos. O grupo que practicaba unha hora ao día aprendeu o teclado enteiro nunhas 35 horas de práctica de media. O grupo que facía dúas sesións de 2 horas ao día necesitou unhas 50, e aínda ía por detrás en velocidade ás 60 horas. A tarefa era escribir material de estilo código postal en vez de prosa, pero é un dos resultados máis coñecidos sobre espazar a práctica: máis días gañan a días máis longos.

Para un adulto con traballo, iso significa que 20 minutos antes de traballar todos os días lle gañarán a unha sesión de dúas horas o domingo, e son máis fáciles de manter.

Semanas 3 a 6: o cambio

Aquí é onde se toma a decisión de verdade. Tes tres opcións, e só unha delas funciona para a maioría da xente.

Cortar en seco: escribe todo sen mirar, incluído o correo do traballo, desde o día 15. Irás lento unhas semanas. Isto funciona se o teu traballo o permite.

A división: escribe todo sen mirar agás un ou dous contextos de moita presión, como o chat en directo no traballo. Que as excepcións sexan poucas e con nome. Se «agás cando teño présa» é unha excepción, nun mes volves ao método vello.

Só practicar: escribe sen mirar nas sesións de práctica e ao xeito vello o resto do día. Esta é a opción que fracasa. O achado do Technion é exactamente este patrón: o adestramento funciona, e o hábito diario gaña de todos os xeitos.

Durante o cambio, mantén unha sesión diaria de 10 minutos e fai unha proba dun minuto ao día. Unha liña que sobe na páxina do teu historial é o que che dá folgos cando escribir no traballo se fai lento. Cando a túa escritura sen mirar supere a túa velocidade anterior, planifica o seguinte paso co noso plan de práctica de 40 a 80 WPM.

Erros comúns

Mirar para abaixo «só para comprobar». Cada ollada ensínalles ás túas mans que non precisan saber onde está a tecla.

Ir a por velocidade na semana 1. Os erros nesta fase son movementos de dedo equivocados que estás practicando.

Deixar os números e os símbolos para nunca. Cando as letras estean firmes, dálle á fila dos números a súa propia quincena.

Evitar as teclas difíciles. As teclas que evitas son as que te devolven a mirar.

Preguntas frecuentes

Pódese aprender mecanografía nunha semana?

Nunha semana podes aprender onde está cada letra. Escribir máis rápido ca antes adoita levar varias semanas máis usándoa todos os días.

Como aprendo a escribir sen mirar o teclado?

Tapa as mans cun pano ou unha caixa, mantén os índices nos relevos do F e do J e vai máis amodo ata que poidas atopar cada tecla ao tacto. A velocidade chega despois do hábito, non antes.

É tarde para aprender mecanografía de adulto?

Non. Os estudos de enriba fixéronse con adultos, e os estudantes do Technion pasaron de 8 WPM a case 29 WPM sen mirar nunhas 14 horas de adestramento e uso. O obstáculo para os adultos é o hábito vello, non a idade.