تایپ برای کودکان: از کی شروع کنیم، چطور میز را آماده کنیم و چطور یاد بدهیم

کودکان از چند سالگی تایپ ده انگشتی یاد بگیرند؟

دنبال نهادی آموزشی یا بهداشتی گشتیم که حداقل سنی برای تایپ ده انگشتی تعیین کرده باشد و پیدا نکردیم. چیزی که پیدا کردیم انتظارهای مدرسه‌هاست، و این‌ها راهنمای معقولی هستند برای اینکه تایپ از کی برای یک کودک اهمیت پیدا می‌کند.

استانداردهای ایالتی Common Core آمریکا برای نوشتن یک روند پیشرفت تعیین می‌کنند:

دقت کنید استانداردها چه چیزی را می‌سنجند: صفحه در یک نشست، نه کلمه در دقیقه. این در خانه هم الگوی خوبی است. کودکی که می‌تواند یک صفحه از نوشتهٔ خودش را بدون اینکه وسط کار رها کند تایپ کند، مهارتی را که مدرسه لازم دارد دارد، WPM هر چه باشد.

برای کودکان زیر پنج سال، جواب سؤال تقریباً روشن است. سازمان جهانی بهداشت برای کودکان یک‌ساله هیچ زمان نشستهٔ جلوی صفحه را توصیه نمی‌کند و برای کودکان دو تا چهار ساله حداکثر یک ساعت در روز، و هر چه کمتر بهتر. درس تایپ هم باید از همان یک ساعت کم شود.

قضاوت دربارهٔ نشانه‌های عملی آمادگی از سن آسان‌تر است. آیا کودک می‌تواند کلمه‌های کوتاه و رایج را بدون هجی کردن بخواند؟ آیا می‌تواند ده دقیقه بنشیند و تمرکز کند؟ آیا انگشت‌هایش راحت به کلیدهای ردیف خانه می‌رسند؟ اگر جواب هر سه بله است، آمادهٔ شروع است.

میز را برای بدن کوچک آماده کنید

کودک پشت میز بزرگ‌سالان اغلب با دست‌های بالارفته و پاهای آویزان می‌نشیند. راهنمای ارگونومی Cornell University برای استفادهٔ کودکان از رایانه وضعیت هدف را این‌طور توصیف می‌کند:

• پشت به صندلی تکیه داده باشد، عقب نشسته و نه لب صندلی.
• پاها صاف روی زمین یا روی زیرپایی باشند. یک جعبهٔ محکم هم کار می‌کند.
• آرنج‌ها بازتر از زاویهٔ قائمه، با ساعدهایی که کمی رو به پایین به سمت صفحه‌کلید شیب دارند.
• مچ‌ها صاف و هم‌تراز با ساعد، حداکثر حدود 15 درجه خم.
• صفحه‌نمایش طوری قرار بگیرد که کودک برای دیدنش سرش را عقب نبرد، و بازتاب نور پنجره یا چراغ رویش نیفتد.

راه‌حل معمولاً یک کوسن یا صندلی قابل تنظیم برای بالا آوردن کودک است، به‌علاوهٔ چیزی زیر پاهایش. راهنمای Cornell همچنین پیشنهاد می‌کند بررسی کنید صفحه‌کلید و ماوس چقدر با اندازهٔ دست کودک جورند و اگر دست‌هایش کوچک است صفحه‌کلید کوچک‌تری را در نظر بگیرید. روی لپ‌تاپ هم همین اصل وضعیت خنثی برقرار است، که اغلب یعنی اضافه کردن یک صفحه‌کلید بیرونی تا صفحه‌نمایش و کلیدها را بتوان جدا از هم قرار داد.

این راهنمایی کلی است، نه توصیهٔ پزشکی. اگر کودکی هنگام تایپ از درد شکایت می‌کند، با پزشک صحبت کنید.

برای بزرگ‌سالان، راهنمای وضعیت بدن هنگام تایپ ما جلوتر می‌رود.

جلسه‌ها را کوتاه نگه دارید

کم و مداوم از طولانی و گاه‌به‌گاه بهتر است. Aġenzija Sapport، سازمان دولتی مالت برای خدمات معلولیت، در راهنمای مهارت‌های صفحه‌کلید خود جلسه‌های تمرین تایپ 10 تا 15 دقیقه‌ای، دست‌کم چهار بار در هفته، را توصیه می‌کند. آن راهنما برای یادگیرندگان دارای معلولیت نوشته شده، اما این الگو به کار بیشتر مبتدی‌ها می‌آید. راهنمای Cornell هم توصیه می‌کند زمان کار با رایانه با استراحت‌های کوتاه مدیریت شود.

یک جلسه می‌تواند این شکلی باشد:

1. دو دقیقه گرم کردن روی ردیف خانه.
2. هشت دقیقه روی یک مهارت تازه، مثل کلیدهای ردیف بالا برای دست چپ.
3. سه دقیقه تایپ کلمه‌های واقعی یا جمله‌ای که خود کودک انتخاب می‌کند.
4. وقتی هنوز همه‌چیز خوب پیش می‌رود تمام کنید.

تمام کردن با یک موفقیت شروع جلسهٔ بعد را آسان‌تر می‌کند.

چه چیزی را به چه ترتیبی یاد بدهیم

اول ردیف خانه و انگشت هر کلید

هر انگشت روی یک کلید ردیف خانه قرار می‌گیرد و صاحب ستونی از کلیدهای بالا و پایین آن است. برجستگی‌های روی F و J به انگشت‌ها کمک می‌کنند بی‌نگاه کردن جایشان را پیدا کنند. نمودار انگشت‌های ما نشان می‌دهد کدام انگشت کدام کلید را می‌زند و راهنمای تایپ ده انگشتی روش را قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهد.

چشم روی صفحه

عادتی که تایپ ده انگشتی را ممکن می‌کند پایین نگاه نکردن است. یک پارچهٔ سبک روی دست‌ها، یا فقط پرسیدن «چشم‌هایت کجاست؟»، کمک می‌کند. انتظار داشته باشید مدتی کند به نظر برسد.

دقت پیش از سرعت

اول WPM را نادیده بگیرید. خط‌های تمیز را تحسین کنید، نه خط‌های سریع را. راهنمای دقت توضیح می‌دهد چرا اصلاح غلط‌های تایپی آن‌ها را از نمره پاک نمی‌کند.

کلمه‌های واقعی از همان اول

تمرین با رشته‌های حرف برای چند دقیقه خوب است، اما کلمه‌های واقعی همان چیزی است که کودکان برای مدرسه تایپ خواهند کرد. آزمون‌های کوتاهی مثل آزمون 10 کلمه‌ای و آزمون 25 کلمه‌ای ما اندازهٔ مناسبی برای تایپیست‌های کم‌سن دارند.

حروف بزرگ و نشانه‌گذاری در آخر

کلیدهای Shift و نشانه‌گذاری وقتی می‌آیند که حروف خودکار شده باشند. آن‌وقت آزمون نشانه‌گذاری تمرین مفیدی برای تکالیف مدرسه است.

استفاده از این سایت با کودکان

برای تایپ در اینجا به حساب کاربری نیاز ندارید و نتایج روی همان دستگاهی که استفاده می‌کنید ذخیره می‌شوند. شرایط استفادهٔ ما اجازهٔ ساخت حساب به افراد زیر 13 سال را نمی‌دهد، پس کودکان به عنوان مهمان تایپ می‌کنند.

چند تنظیم به تایپیست‌های کم‌سن کمک می‌کند. آزمون‌های کلمه و نقل‌قول شمارش معکوس ندارند و فشار ساعت را برمی‌دارند. قلم‌های Lexend و OpenDyslexic و اندازهٔ قابل تنظیم قلم در تنظیمات هستند، همراه با صدای خطا یا لرزشی که بلافاصله به کودک می‌گوید کلیدی را اشتباه زده. صفحهٔ تمرین از کلیدهایی که کودک روی آن دستگاه بیشتر از همه اشتباه می‌زند تمرین می‌سازد.

برای معلم‌ها

در کلاس، ثبات از تجهیزات مهم‌تر است. همان گرم کردن کوتاه چنددقیقه‌ای در شروع هر درس رایانه، در طول یک ترم جمع می‌شود.

ما از رده‌بندی‌های عمومی سرعت صرف‌نظر می‌کنیم. آن‌ها به کودکانی پاداش می‌دهند که از قبل سریع‌اند، در حالی که دقت چیزی است که می‌خواهیم همه اول آن را بسازند. به جایش پیشرفت هر کودک را نسبت به خودش دنبال کنید: دقت این هفته در مقایسه با هفتهٔ پیش، یا اینکه حالا می‌تواند یک صفحهٔ کامل تایپ کند یا نه، همان‌طور که استانداردهای Common Core مطرح می‌کنند.

پرسش‌های متداول

کودکان از چند سالگی تایپ ده انگشتی یاد بگیرند؟

حداقل سن رسمی‌ای پیدا نکردیم. استانداردهای Common Core آمریکا کار با صفحه‌کلید را در کلاس سوم، معمولاً هشت تا نه سالگی، وارد می‌کنند و تا کلاس چهارم انتظار دارند کودک یک صفحه را در یک نشست تایپ کند. کودکی که کلمه‌های کوتاه را می‌خواند و می‌تواند ده دقیقه تمرکز کند آمادهٔ شروع است.

کودکان هر روز چقدر تایپ تمرین کنند؟

ده تا پانزده دقیقه، دست‌کم چهار بار در هفته؛ این الگویی است که سازمان خدمات معلولیت مالت در راهنمای مهارت‌های صفحه‌کلیدش توصیه می‌کند. جلسه‌های کوتاه و منظم بهتر از یک جلسهٔ طولانی جواب می‌دهند.

سرعت تایپ خوب برای یک کودک چقدر است؟

استانداردهای مدرسه عددی تعیین نمی‌کنند. Common Core صفحه‌های تایپ‌شده در یک نشست را می‌سنجد: یکی در کلاس چهارم، دو تا در پنجم و سه تا در ششم. در این سن دقت و استقامت از WPM مهم‌ترند.

کودکان با لپ‌تاپ یاد بگیرند یا با صفحه‌کلید جدا؟

برای یاد گرفتن کلیدها هر دو جواب می‌دهد. برای وضعیت بدن، صفحه‌کلید جدا را آسان‌تر می‌شود در ارتفاع درست گذاشت، و راهنمای Cornell اگر دست‌های کودک کوچک است صفحه‌کلید کوچک‌تری را پیشنهاد می‌کند.