Jak pisać szybciej na klawiaturze: zmiany, które naprawdę podnoszą WPM

Co szybkie osoby robią inaczej

W 2018 roku badacze z Uniwersytetu Aalto i Uniwersytetu w Cambridge zarejestrowali 136 milionów naciśnięć klawiszy od 168 960 ochotników (Dhakal i współpracownicy). Porównali najszybszą dziesiątą część, powyżej około 78 WPM, z najwolniejszą dziesiątą częścią, poniżej około 26 WPM. Różnice tworzą listę zadań na ten tekst.

Pierwszy wiersz to cała gra w jednej liczbie. Pięcioznakowe słowo przy 120 ms na klawisz to 500 naciśnięć na minutę, czyli 100 WPM. Przy 480 ms to 125 naciśnięć na minutę, czyli 25 WPM. Każda technika poniżej to sposób na urwanie z tego odstępu kilku milisekund.

Badanie przyniosło też wynik, który powinien uspokoić każdego, kto nigdy nie chodził na kurs pisania. Ochotnicy po kursie byli średnio szybsi tylko o około 5 WPM, a autorzy stwierdzili, że osoby po kursie i bez kursu zachowywały się bardzo podobnie. To, co robisz palcami, znaczy więcej niż to, jak się nauczyłeś.

1. Popraw dokładność, zanim zaczniesz gonić szybkość

Najszybszy sposób na podniesienie WPM netto to zwykle zwolnienie. Każdy błąd kosztuje backspace, ponowne wpisanie i pauzę na zobaczenie, co poszło nie tak, czyli kilka odstępów między naciśnięciami za jeden znak. Najszybsze osoby w badaniu z 2018 roku popełniały też najmniej błędów. Szybkość i dokładność nie były dla nich kompromisem; szły w parze.

W praktyce: pisz w tempie, w którym przez tydzień utrzymujesz dokładność 97% lub wyższą, a potem przyciskaj. Jeśli masz teraz 92%, najszybsza droga do wyższego wyniku netto prowadzi przez wolniejszy wynik surowy. Rachunek, dlaczego 90% tyle kosztuje, jest w tekście co naprawdę mierzy dokładność pisania, a ćwiczenia, które to naprawiają, w tekście jak poprawić dokładność pisania.

2. Naciskaj każdy klawisz zawsze tym samym palcem

Badanie z Aalto z 2016 roku (Feit, Weir i Oulasvirta) nagrało systemem motion capture 30 osób piszących na co dzień. Osoby piszące bezwzrokowo osiągały średnio 57,8 WPM, a pozostałe 58,9, co nie jest istotną różnicą. Szybkość przewidywała za to konsekwencja: szybsze osoby pewniej naciskały każdy klawisz tym samym palcem. Wolniejsze zmieniały palce na tym samym klawiszu z naciśnięcia na naciśnięcie.

To dobra wiadomość, jeśli piszesz sześcioma palcami i nie chcesz zaczynać od nowa. Szybkość bierze się z tego, że każdy klawisz ma jednego właściciela. Standardowy schemat dziesięciu palców to najprostszy sposób, by dać każdemu klawiszowi właściciela, a schemat palców do pisania bezwzrokowego rozpisuje go klawisz po klawiszu.

Typowe problematyczne klawisze to te na granicy między palcami: C, do którego łatwo sięgnąć palcem wskazującym zamiast środkowego; B, które wędruje między rękami; i klawisze po prawej stronie, jak P i nawiasy kwadratowe, które palec serdeczny często podkrada małemu. Po każdym teście ekran wyników pokazuje twoje najczęściej chybiane klawisze. Jeśli jakiś klawisz ciągle się tam pojawia, sprawdź, którego palca na nim używasz. Z naszego doświadczenia przestawienie jednego klawisza to mniej więcej tydzień niezgrabności, który potem się opłaca.

3. Trzymaj wzrok na tekście i czytaj o słowo do przodu

To samo badanie z 2016 roku wykazało, że osoby niepiszące bezwzrokowo znacznie dłużej patrzyły na klawiaturę. W laboratorium nie spowalniało ich to, ale każde spojrzenie w dół to chwila, w której nie czytasz tego, co dalej, a odnalezienie miejsca w tekście kosztuje czas przy długim lub nieznanym tekście.

Druga połowa to czytanie z wyprzedzeniem. Eksperymenty Timothy'ego Salthouse'a z 1985 roku dotyczące przepisywania tekstu ograniczały, ile znaków przed aktualnie wpisywanym mogą widzieć osoby piszące. Szybkość trzymała się, dopóki podgląd nie spadł poniżej około czterech znaków, a zasięg oko–ręka, czyli to, jak daleko czytanie wyprzedzało palce, wynosił średnio około czterech znaków. Szybsze osoby miały dłuższy zasięg, o około 1,2 znaku więcej na każde 20 WPM netto.

W praktyce oznacza to, że twój wzrok powinien być na następnym słowie, gdy palce kończą bieżące. Jeśli łapiesz się na tym, że czytasz słowo, wpisujesz je, a potem szukasz następnego, płacisz pauzą przy każdej spacji. Do ćwiczenia tego lepsze są cytaty niż losowe listy słów, bo prawdziwe zdania pozwalają przewidzieć, co nadchodzi; spróbuj testu pisania cytatów.

4. Naucz się rolloveru i korzystaj z przemienności rąk

Rollover oznacza naciśnięcie następnego klawisza, zanim puścisz poprzedni. W danych z 2018 roku był jednym z najsilniejszych pojedynczych predyktorów szybkości (korelacja 0,73 z WPM). Przeciętny ochotnik robił to przy 25% naciśnięć; większość najszybszych osób przy 40–70%, nakładając klawisze średnio o około 30 ms, a maksymalnie o 100 ms.

Najłatwiej zacząć tam, gdzie ręce się przeplatają. Gdy lewa ręka naciska T, prawa może już zmierzać do H. U szybkich osób pary liter pisane przemiennie obiema rękami były o 5–20 ms szybsze niż pary pisane jedną ręką. U najwolniejszych było odwrotnie, co sugeruje, że wciąż poruszały jednym palcem naraz, niezależnie od ręki.

Badanie z 2016 roku zobaczyło to samo z innej strony: ruch w stronę następnego klawisza podczas poprzedniego naciśnięcia wiązał się z wyższą szybkością.

Proste ćwiczenie: pisz słowa, w których ręce zmieniają się przy każdej literze, takie jak „when”, „with”, „such”, „them” i „they”, i pozwól drugiej ręce ruszyć, gdy pierwsza naciska klawisz. Nie wymuszaj nakładania; pojawi się samo, gdy ruch stanie się znajomy. Najważniejsze są częste krótkie słowa, bo piszesz je tysiące razy dziennie.

5. Ćwicz wolne pary liter, zamiast powtarzać testy

Test mierzy, a nie trenuje. Dziesięć jednominutowych testów pod rząd to głównie powtarzanie par liter, w których już jesteś dobry.

Twoje słabe punkty są konkretne. To garść par liter i słów, na których twój rytm spada, często na tym samym palcu albo tej samej ręce. Po każdym teście ekran wyników pokazuje najczęściej chybiane klawisze i rozbicie na słowa, a ćwiczenia budują 50-wyrazową sesję z naciskiem na klawisze i słowa, w których się mylisz, wymieszane z częstymi słowami, żeby nadal czytało się to jak tekst. Dziesięć do piętnastu minut dziennie takiej sesji daje więcej niż godzina testów.

Jak ułożyć te sesje na dwa miesiące i czego się spodziewać co dwa tygodnie, opisuje plan ćwiczeń od 40 do 80 WPM podlinkowany na początku. Nie będziemy go tu powtarzać.

6. Trzymaj dłonie spokojnie

W badaniu z motion capture szybkie osoby trzymały dłonie w większości nieruchomo i poruszały palcami, a wolniejsze częściej ruszały całymi dłońmi. Każdy ruch dłoni to małe przesunięcie, które potem trzeba skorygować przed następnym klawiszem.

Między słowami trzymaj palce na rzędzie podstawowym, nadgarstki prosto, zamiast opierać je o blat, i pozwól palcom sięgać. Jeśli w trakcie testu dłonie przesuwają się po klawiaturze, warto to naprawić przed jakimkolwiek ćwiczeniem szybkości.

Co nie robi większej różnicy

Nowa klawiatura. Przełączniki i nakładki mogą sprawić, że długie sesje będą wygodniejsze, ale dowody na wzrost czystej szybkości są skąpe; nasz tekst o klawiaturach je omawia. Rollover wymaga jednak klawiatury, która rejestruje nakładające się klawisze; jeśli twoja gubi litery przy szybkim pisaniu, sprawdź to najpierw.

Zmiana układu. Przejście na Colemak lub Dvorak zwykle cofa cię na tygodnie do poziomu początkującego, a długoterminowy zysk w szybkości jest mały i sporny. Może się opłacać ze względu na wygodę.

Sam kurs. W danych z 2018 roku osoby po kursie były średnio szybsze o około 5 WPM. Przydatne, ale nie przełomowe. O reszcie decyduje to, co ćwiczysz później.

Jak szybko będziesz się poprawiać?

Postępy przychodzą szybko na początku i zwalniają później, a arytmetyka naciśnięć pokazuje dlaczego. Przejście z 40 do 50 WPM oznacza skrócenie średniego odstępu z 300 ms do 240 ms, głównie przez mniejsze wahanie. Przejście z 80 do 90 oznacza skrócenie ze 150 ms do 133 ms, a te 17 ms musi pochodzić z nakładania klawiszy, którego trening trwa dłużej. Osoba pisząca 40 WPM często dodaje 10 WPM w miesiąc lub dwa codziennych ćwiczeń; przy 80 kilka WPM w miesiąc to dobry miesiąc.

Jeśli piszesz głównie na telefonie, zasady są inne: kciuki, autokorekta i podpowiedzi znaczą więcej niż przypisanie palców. Zobacz, jak pisać szybciej na telefonie.

Najczęściej zadawane pytania

Jak pisać szybciej bez patrzenia na klawiaturę?

Przypisz każdemu klawiszowi jeden palec, a potem ćwicz w krótkich sesjach z zasłoniętą klawiaturą, nawet jeśli na początku oznacza to zwolnienie do 20 WPM. Dokładność wraca szybciej niż szybkość. Tekst o schemacie palców zawiera pełną mapę klawiszy.

Czy da się pisać szybciej niż 100 WPM?

Tak, choć niewielu to robi: według naszego szacunku na podstawie badania z 2018 roku 100 WPM to mniej więcej górny 1% zapalonych osób piszących online. Dojście tam wymaga wysokiego rolloveru i bardzo konsekwentnego przypisania palców bardziej niż samej szybkości palców.

Czy pisanie mniejszą liczbą palców spowalnia?

Niekoniecznie. W badaniu z 2016 roku osoby niepiszące bezwzrokowo używały średnio 6,2 palca i pisały tak samo szybko jak osoby piszące bezwzrokowo. Konsekwencja na każdym klawiszu znaczyła więcej niż liczba palców, choć w większych danych z 2018 roku więcej palców szło w parze z wyższą szybkością.

Co ćwiczyć najpierw: szybkość czy dokładność?

Dokładność. Utrzymuj 97% przez tydzień w wygodnym tempie, a potem podkręcaj szybkość, pilnując, by dokładność nie spadła poniżej około 95%.