ความแม่นยำในการพิมพ์: วัดอะไรจริง ๆ และคะแนนเท่าไหร่ถึงเรียกว่าดี

ความแม่นยำในการพิมพ์คือสัดส่วนของการกดแป้นที่ถูกต้อง คือจำนวนการกดแป้นที่ถูกหารด้วยการกดแป้นทั้งหมด คูณ 100 ความแม่นยำที่ดีคือ 95% ขึ้นไป และ 97% คือเป้าที่เราแนะนำ ส่วน 90% แย่กว่าที่ฟังดู เพราะที่อัตรานั้น คำราวครึ่งหนึ่งจะมีการกดแป้นผิดอย่างน้อยหนึ่งครั้ง

นี่คือผลที่เราเห็นบ่อยมาก: 80 WPM ความแม่นยำ 90% ดูก็ไม่เลว ความเร็วดี ผิดแค่หนึ่งแป้นในสิบ จนกระทั่งคุณคิดดูว่าหนึ่งในสิบหมายถึงอะไรที่ความเร็วระดับนั้น คำที่ใช้บ่อยหนึ่งคำรวมเว้นวรรคใช้การกดแป้นราวหกครั้ง ตัวอักษรที่ผิดจึงโผล่มาเกือบทุกสองคำ คนพิมพ์ต้องกด Backspace พิมพ์ใหม่ เสียจังหวะ และ WPM สุทธิออกมาต่ำกว่า 80 มาก

ดังนั้นเรื่องแรกที่ต้องพูดถึงความแม่นยำคือ 90% ไม่ใช่เกรด A ลบ เรื่องที่สองคือ "ความแม่นยำ" มีความหมายอย่างน้อยห้าแบบ ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนวัด

ความแม่นยำในการพิมพ์คำนวณอย่างไร?

ตัวเลขที่เว็บไซต์ส่วนใหญ่แสดงคือความแม่นยำของการกดแป้น สูตรความแม่นยำในการพิมพ์คือ

ความแม่นยำ = การกดแป้นตัวอักษรที่ถูก ÷ การกดแป้นตัวอักษรทั้งหมด × 100

ถ้าคุณกดแป้น 160 ครั้งและผิด 6 ครั้ง ก็คือ 154 ÷ 160 = 96.25%

มีรายละเอียดสองข้อที่ตัดสินว่าตัวเลขนี้ซื่อตรงหรือไม่ ข้อแรกคือ Backspace นับเป็นการกดแป้นหรือไม่ เราไม่นับ ถ้านับ ทุกการแก้ไขจะเพิ่มการกดแป้นที่ "ถูก" และทำให้ตัวเลขสูงเกินจริง ข้อที่สองคือข้อผิดพลาดที่แก้แล้วยังนับเป็นข้อผิดพลาดหรือไม่ ที่นี่ยังนับ คุณกดแป้นผิดไปแล้ว การลบทีหลังไม่ได้เปลี่ยนความจริงข้อนั้น แบบทดสอบที่ยกโทษให้ข้อผิดพลาดที่แก้แล้วแบบเงียบ ๆ จะรายงานความแม่นยำสูงกว่าสำหรับการพิมพ์แบบเดียวกันทุกประการ จึงควรตรวจเรื่องนี้ก่อนเปรียบเทียบ

นี่คือตัววัดในแถวหลักของเรา และเป็นตัวที่เกณฑ์ขั้นต่ำ 90% ของตารางอันดับใช้ มันบรรยายนิ้วของคุณ ไม่ได้บรรยายข้อความของคุณ

ข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้: สิ่งที่เหลือค้างในข้อความ

นำข้อความที่แสดงให้คุณพิมพ์มาเทียบกับข้อความที่คุณพิมพ์ออกมาในที่สุด ระยะ Levenshtein ระหว่างสองข้อความ (จำนวนการแก้ทีละตัวอักษรที่น้อยที่สุดที่เปลี่ยนข้อความหนึ่งเป็นอีกข้อความหนึ่ง) หารด้วยความยาวของข้อความที่ยาวกว่า คืออัตราข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้ ในตัวอย่างข้างต้น มีข้อผิดพลาดสองจุดค้างอยู่ในข้อความสุดท้ายยาว 156 ตัวอักษร: 2 ÷ 156 = 1.28%

นี่คือตัววัดที่นักวิจัยด้านการป้อนข้อความใช้วัดผลงานที่เสร็จแล้ว และเป็นตัวที่ Dhakal และคณะรายงานในงานศึกษาการกดแป้น 136 ล้านครั้งเมื่อปี 2018 จากอาสาสมัคร 168,960 คน อัตราข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้เฉลี่ยอยู่ที่ 1.17% และเก้าในสิบคนปล่อยไว้ต่ำกว่า 2.66% คนที่เคยฝึกพิมพ์ปล่อยข้อผิดพลาดไว้ 1.02% คนที่ไม่เคยฝึก 1.23% ช่องว่างนี้น้อยกว่าที่คนส่วนใหญ่คาด เพราะเกือบทุกคนแก้เกือบทุกจุด สิ่งที่ต่างกันคือการแก้นั้นมีต้นทุนเท่าไหร่

อัตราข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้ต่ำ คู่กับความแม่นยำของการกดแป้นระดับกลาง ๆ หมายความว่าคุณกด Backspace บ่อยมาก

เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาด ตัวเลขที่การสอบต้องการ

"เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาด" เป็นคำที่ปรากฏในประกาศการสอบและในคำค้นหาของผู้สมัคร บนหน้าผลลัพธ์ของเรา ค่านี้คือ 100 ลบความแม่นยำของการกดแป้น คือการกดแป้นตัวอักษรที่ผิดหารด้วยการกดแป้นตัวอักษรทั้งหมด ในตัวอย่างคือ 6 ÷ 160 = 3.75%

นักวิจัยเรียกค่านี้ว่าอัตราข้อผิดพลาดรวม คือข้อผิดพลาดที่แก้แล้วบวกกับที่ไม่ได้แก้ การวิเคราะห์ตัวชี้วัดการป้อนข้อความของ Arif และ Stuerzlinger ปี 2009 เรียกมันว่า "ตัวชี้วัดอัตราข้อผิดพลาดที่ทรงพลังที่สุดในปัจจุบัน" เพราะมันคิดต้นทุนของความพยายามในการแก้ไขด้วย พวกเขายังพบบางอย่างที่ควรทำให้ทุกคนที่เทียบความแม่นยำข้ามเว็บไซต์กังวล การเปลี่ยนวิธีจัดการข้อผิดพลาดทำให้ตัวชี้วัดข้อผิดพลาดขยับไปราว 18% ถึง 66% แล้วแต่ตัวชี้วัด ขณะที่ WPM ของผู้พิมพ์บนคีย์บอร์ดที่เชี่ยวชาญไม่เปลี่ยนอย่างมีนัยสำคัญ ความเร็วคงที่ไม่ว่าจะนิยามแบบไหน แต่ความแม่นยำไม่คงที่

คณะกรรมการสอบมักนับเป็นคำ ไม่ใช่แป้น CBSE ของอินเดียนิยามความแม่นยำว่าเป็นคำสุทธิต่อนาที (เฉพาะคำที่ถูก) หารด้วยคำรวม (ทุกคำที่พิมพ์) ตัวอย่างของ CBSE เองคือผู้สมัครพิมพ์ 390 คำใน 10 นาที ผิด 2 คำ: 38.8 ÷ 39 = 99.49% ตัวเลขนั้นเห็นเฉพาะข้อความที่เสร็จแล้ว ข้อผิดพลาดที่แก้แล้วจึงเสียเวลาแต่ไม่เสียความแม่นยำ และตัวอักษรผิดตัวเดียวทำให้เสียทั้งคำ ที่ความแม่นยำของการกดแป้น 97% โดยปล่อยข้อผิดพลาดไว้ คำราวหนึ่งในหกจะผิด (การคำนวณอยู่ด้านล่าง) ความแม่นยำแบบนับคำจึงอาจต่ำกว่าหรือสูงกว่าความแม่นยำของการกดแป้นมาก ขึ้นอยู่กับว่าคุณแก้มากแค่ไหน

การจ้างงานของรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ตั้งเกณฑ์เป็นจำนวนข้อผิดพลาดแทน คือ 40 WPM จากตัวอย่างงานพิมพ์ห้านาทีที่ผิดไม่เกินสามจุด นั่นคือราว 1,000 ตัวอักษร ข้อผิดพลาดสามจุดจึงหมายถึงข้อความที่สะอาดราว 99.7%

คณะกรรมการสอบของอินเดียมักให้น้ำหนักข้อผิดพลาด "เต็ม" และ "ครึ่ง" ต่างกัน และนับเทียบกับข้อความต้นฉบับ เปอร์เซ็นต์ความผิดพลาดของเราเข้มงวดกว่าระบบส่วนใหญ่เหล่านั้น ถ้าผ่านที่นี่ได้สบาย ๆ ก็เป็นสัญญาณที่ดีพอสมควร อ่านเพิ่มเติมได้ใน บทความเรื่องการสอบราชการ และ หน้าฝึกสำหรับการสอบ มีรูปแบบการสอบที่พบบ่อยให้ลอง

KSPC ตัวเลขที่อธิบายช่องว่าง

KSPC (การกดแป้นต่อตัวอักษร) คือการกดแป้นตัวอักษรทุกครั้งบวกการกด Backspace ทุกครั้ง หารด้วยความยาวของข้อความที่คุณพิมพ์เสร็จ ในตัวอย่างคือ (160 + 4) ÷ 156 = 1.05 KSPC เท่ากับ 1.00 หมายถึงไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่าเลย ค่าเฉลี่ยในข้อมูลของ Dhakal คือ 1.17 คนพิมพ์ออนไลน์โดยเฉลี่ยจึงกดแป้นมากกว่าที่ข้อความต้องการ 17%

เราเกือบจะไม่ใส่หน่วยแปลก ๆ นี้ไว้ แต่ในรอบที่เราทดลองพิมพ์เอง มันสอดคล้องกับช่องว่างระหว่างค่าดิบกับค่าสุทธิได้ใกล้กว่าความแม่นยำ Dhakal ก็พบแบบเดียวกันในข้อมูลขนาดใหญ่ ความเร็วมีสหสัมพันธ์กับ KSPC ที่ลบ 0.40 กับการแก้ข้อผิดพลาดที่ลบ 0.36 และกับข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้เพียงลบ 0.21 สิ่งที่ทำให้คุณช้าไม่ใช่ข้อผิดพลาดที่คุณปล่อยไว้ แต่เป็นการแก้ข้อผิดพลาดที่คุณทำ

ทำไม 90% ที่ 80 WPM จึงแย่กว่าที่ฟังดู

สมมติว่าข้อผิดพลาดเกิดขึ้นแบบสุ่ม คำที่ใช้บ่อยหนึ่งคำรวมเว้นวรรคใช้การกดแป้นราวหกครั้ง ที่ความแม่นยำ 90% โอกาสที่ทั้งหกครั้งถูกหมดคือ 0.9 ยกกำลังหก: 0.531 หรือราว 53% คำเกือบครึ่งหนึ่งจึงมีข้อผิดพลาด ที่ 97% การคำนวณเดียวกันได้ 0.97 ยกกำลังหก เท่ากับ 0.833 หรือราวหนึ่งคำในหก

ถ้าไม่แก้อะไรเลย WPM สุทธิจะเท่ากับประมาณ WPM ดิบคูณสัดส่วนคำที่ถูก ค่าดิบ 80 ที่ 90% ได้ราว 42 สุทธิ ค่าดิบ 70 ที่ 97% ได้ราว 58 นิ้วช้ากว่า แต่ผลลัพธ์เร็วกว่า

ในทางปฏิบัติคุณจะแก้ คือกด Backspace หนึ่งหรือหลายครั้ง พิมพ์ใหม่ และหยุดอ่านว่าผิดตรงไหน อาสาสมัครของ Dhakal มีช่วงห่างเฉลี่ย 239 มิลลิวินาทีระหว่างการกดแป้น และการแก้หนึ่งครั้งกินเวลาหลายช่วงแบบนั้น ค่าสุทธิจะขยับกลับขึ้นไปใกล้ค่าดิบ แต่ค่าดิบเองจะลดลง เพราะเวลาหมดไปกับการแก้ ไม่ว่าทางไหน คนที่พิมพ์ได้ 90% ก็ต้องจ่าย

ยังมีเหตุผลข้อที่สองที่ทำให้ 90% เป็นหน้าผามากกว่าทางลาด ข้อผิดพลาดไม่ได้เกิดแบบสุ่ม มันกระจุกอยู่ที่คู่ตัวอักษรเดิม ๆ นิ้วเดิม ๆ และการสลับมือแบบเดิม ๆ ในการวิเคราะห์คู่ตัวอักษร (bigram) ของ Dhakal จังหวะเวลาของคู่ที่สลับมือทำนายความเร็วโดยรวมได้ที่ r = ลบ 0.72 มากกว่าตัวอักษรซ้ำที่ลบ 0.32 อย่างมาก คนที่พิมพ์ได้ 90% มักมีจุดอ่อนเฉพาะไม่กี่จุดที่ฉุดทุกอย่างลง และเปอร์เซ็นต์รวมตัวเดียวซ่อนไว้ว่าเป็นจุดไหน ปุ่มที่พลาดบ่อยที่สุดและการแยกผลรายคำของเรามีไว้เพื่อแสดงจุดเหล่านั้น และ แบบฝึกซ้อม ก็สร้างขึ้นจากข้อมูลนั้น

ความแม่นยำในการพิมพ์ 90% ถือว่าดีไหม?

พอผ่าน แต่ยังไม่ดี ตารางอันดับสาธารณะของเรากำหนดความแม่นยำของการกดแป้นไว้ที่ 90%

ตอนแรกเราพิจารณาเกณฑ์ที่ต่ำกว่านี้มาก ที่ 75% การกดแป้นหนึ่งในสี่ครั้งผิด ไม่มีใครพิมพ์ร้อยแก้วได้ 75% โดยบังเอิญ มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อมีคนกระหน่ำคีย์บอร์ดแล้วปล่อยให้การนับสุทธิเก็บส่วนที่รอดมาได้ ซึ่งในแบบทดสอบสั้นอาจเป็นตัวเลขที่สูง นั่นไม่ใช่ทักษะที่เราอยากให้ตารางอันดับจัดอันดับ

ที่ 95% เราจะกันคนพิมพ์ที่ซื่อตรงจำนวนมากออกไปในวันธรรมดา ๆ ในข้อมูลของ Dhakal 6.3% ของการกดแป้นทั้งหมดเป็น Backspace หรือ Delete การแก้ไขกับข้อผิดพลาดไม่ได้ตรงกันแบบหนึ่งต่อหนึ่ง แต่ตัวเลขนี้ชี้ว่าความแม่นยำของการกดแป้นโดยทั่วไปอยู่ราวช่วงต้นถึงกลางของ 90 กว่าเปอร์เซ็นต์ เกณฑ์ 95% จะตัดคนพิมพ์ทั่วไปออกเป็นสัดส่วนใหญ่ ส่วน 90% ยังเก็บคนส่วนใหญ่ไว้ได้ และยังกำจัดรูปแบบค่าดิบสูงแต่ค่าสุทธิต่ำที่เราไม่อยากให้อยู่บนตารางได้

เกณฑ์นี้ใช้กับตารางอันดับเท่านั้น ผลของคุณจะแสดงให้คุณเห็นเสมอ ถูกบันทึก และนับรวมในสถิติส่วนตัวของคุณไม่ว่าความแม่นยำจะเป็นเท่าไหร่ โค้ดบนเซิร์ฟเวอร์ชุดเดียวกับที่คำนวณทุกผลใหม่จากบันทึกการกดแป้นเป็นตัวบังคับใช้เกณฑ์นี้ เบราว์เซอร์ที่รายงานความแม่นยำสวยเกินจริงจึงถูกแก้ก่อนจะมีการจัดอันดับใด ๆ

ขอยอมรับอย่างหนึ่ง เกณฑ์นี้เป็นเครื่องมือที่หยาบ 90% ที่ 40 WPM กับ 90% ที่ 140 WPM เป็นความไม่เรียบร้อยคนละแบบ เราเคยพิจารณาเกณฑ์แบบเลื่อนที่สูงขึ้นตามความเร็ว แล้วตัดสินว่าจะอธิบายบนหน้าผลลัพธ์ไม่ได้ ตัวเลขเดียวที่คนจำได้ชนะตัวเลขที่ยุติธรรมกว่าแต่ไม่มีใครจำได้

อ่านความแม่นยำของตัวเอง

ความแม่นยำของการกดแป้นต่ำกว่า 95% โดยมีข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้เกือบเป็นศูนย์ หมายความว่าคุณแก้ทุกอย่างและต้องจ่ายราคาของมัน WPM สุทธิของคุณจะขึ้นเร็วที่สุดถ้าคุณพิมพ์ช้าลงจนความแม่นยำถึง 97% หรือสูงกว่า แล้วค่อยเร่งขึ้นอีกครั้ง นี่คือรูปแบบที่เราเห็นบ่อยที่สุด

ความแม่นยำของการกดแป้นราว 98% แต่มีข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้ 2% ขึ้นไป หมายความว่าคุณพิมพ์สะอาดแต่ไม่ย้อนกลับไปดู ใช้ได้สำหรับแบบทดสอบจับเวลา แต่ไม่ดีสำหรับงานถอดเสียง และโหมดการสอบจะลงโทษเรื่องนี้

KSPC สูงกว่า 1.2 หมายความว่าหนึ่งในหกของการกดแป้นของคุณสูญเปล่า ส่วนใหญ่อยู่ที่คำเดิม ๆ ไม่กี่คำ เปิดการแยกผลรายคำบนหน้าผลลัพธ์แล้วดูคำที่ถูกระบายสีว่าความเร็วเบิร์สต์ต่ำ

ความสม่ำเสมอต่ำกว่า 70% แต่ความแม่นยำพอใช้ได้ มักหมายถึงการหยุดชะงัก ไม่ใช่ข้อผิดพลาด กราฟรายวินาทีจะแสดงช่วงเหล่านั้นเป็นจุดแบนราบ

สิ่งที่ความแม่นยำไม่ได้วัด

ความแม่นยำไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับท่านั่ง การแบ่งหน้าที่ของนิ้ว หรือว่าคุณพิมพ์สัมผัสอยู่หรือไม่ อาสาสมัครของ Dhakal ที่บอกว่าใช้นิ้วมากกว่าพิมพ์ได้เร็วกว่า (r = 0.38 ระหว่างจำนวนนิ้วกับความเร็ว) แต่เปอร์เซ็นต์ไม่ได้บอกว่าคุณใช้กี่นิ้ว และมันไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับข้อความด้วย 90% กับคำคมที่เต็มไปด้วยตัวพิมพ์ใหญ่และอัฒภาคเป็นความสำเร็จคนละแบบกับ 90% กับคำตัวพิมพ์เล็กที่ใช้บ่อย นี่จึงเป็นเหตุผลที่ แบบทดสอบเครื่องหมายวรรคตอน ควรลองแยกต่างหาก

สูตรที่แน่นอนพร้อมตัวอย่างการคำนวณที่ตัวเลขเหล่านี้มาจาก อยู่ใน หน้าตัวชี้วัด ส่วนความแม่นยำส่งผลกับความเร็วข้ามเว็บไซต์อย่างไร อยู่ใน ทำไม WPM ของคุณจึงต่างกันในแต่ละเว็บไซต์

คำถามที่พบบ่อย

ความแม่นยำในการพิมพ์เท่าไหร่ถึงเรียกว่าดี?

95% ขึ้นไปในแบบทดสอบทั่วไป 97% ขึ้นไปถ้าคุณอยากให้ WPM สุทธิใกล้กับ WPM ดิบ ถ้าต่ำกว่า 90% คำราวครึ่งหนึ่งของคุณจะมีข้อผิดพลาด

การแก้คำที่พิมพ์ผิดช่วยเพิ่มความแม่นยำไหม?

ไม่ช่วย บนเว็บไซต์นี้ แป้นที่กดผิดยังนับเป็นข้อผิดพลาดแม้คุณจะลบไปแล้ว การแก้ช่วยลดได้เพียงอัตราข้อผิดพลาดที่ไม่ได้แก้

งานพิมพ์และการสอบคาดหวังความแม่นยำเท่าไหร่?

การสอบในอินเดียมักยอมให้มีข้อผิดพลาดได้ในสัดส่วนที่กำหนดเมื่อเทียบกับข้อความต้นฉบับ งานถอดเสียงคาดหวังให้เหลือข้อผิดพลาดน้อยมาก การฝึกที่ความแม่นยำของการกดแป้น 97% ครอบคลุมทั้งสองแบบ

แหล่งที่มา