A precisión ao escribir: que mide de verdade e que resultado é bo

A precisión ao escribir é a proporción das túas pulsacións que foron correctas: as pulsacións correctas divididas entre todas as pulsacións, por 100. Unha boa precisión é dun 95 % ou máis, e o 97 % é ao que apuntariamos nós. Un 90 % é menos do que parece, porque con esa taxa arredor da metade das palabras conteñen polo menos unha tecla errada.

Este é un resultado que vemos moito: 80 WPM, 90 % de precisión. Parece correcto: unha velocidade sólida, só unha tecla de cada dez mal. Despois calculas o que significa unha de cada dez a ese ritmo. Unha palabra común máis o seu espazo son unhas seis pulsacións, así que aparece unha letra errada aproximadamente nunha palabra de cada dúas. O mecanógrafo borra, volve escribir, perde o ritmo, e a WPM neta queda moi por debaixo de 80.

Así que o primeiro que hai que dicir sobre a precisión é que un 90 % non é un notable alto. O segundo é que «precisión» significa polo menos cinco cousas distintas segundo quen a mida.

Como se calcula a precisión ao escribir?

O número que amosan a maioría dos sitios é a precisión por pulsación. A fórmula da precisión é:

precisión = pulsacións de caracteres correctas ÷ todas as pulsacións de caracteres × 100

Se premiches 160 teclas e 6 estaban mal, iso é 154 ÷ 160 = 96,25 %.

Dous detalles deciden se este número é honesto. O primeiro é se o retroceso conta como pulsación. Nós deixámolo fóra. Se se incluíse, cada corrección engadiría unha pulsación «correcta» e inflaría a cifra. O segundo é se un erro corrixido segue contando como erro. Aquí conta. Premiches a tecla equivocada; borrala despois non cambia iso. Un test que perdoa en silencio os erros corrixidos dará unha precisión máis alta para exactamente a mesma escritura, así que compróbao antes de comparar.

Esta é a medida da nosa fila principal, e é a que usa o noso mínimo do 90 % para as clasificacións. Describe os teus dedos. Non describe o teu texto.

Erros sen corrixir: o que queda no texto

Colle o texto que se che amosou e o texto co que acabaches. A distancia de Levenshtein entre eles (o menor número de edicións dun só carácter que converten un no outro) dividida entre a lonxitude do máis longo dos dous é a taxa de erros sen corrixir. No exemplo de arriba quedaron dous erros nun texto final de 156 caracteres: 2 ÷ 156 = 1,28 %.

Esta é a medida que usan os investigadores da entrada de texto para o produto final, e é a que deron Dhakal e os seus colegas no seu estudo de 2018 sobre 136 millóns de pulsacións. Entre 168.960 voluntarios, a taxa media de erros sen corrixir foi do 1,17 %, e nove de cada dez persoas deixaron menos do 2,66 %. Os mecanógrafos con formación deixaron un 1,02 % sen corrixir; os que non a tiñan, un 1,23 %. A diferenza é menor do que espera a maioría da xente, porque case todo o mundo arranxa case todo. O que cambia é canto custa arranxalo.

Unha taxa baixa de erros sen corrixir ao lado dunha precisión por pulsación mediocre significa moito retroceso.

A porcentaxe de erros, o número que queren os exames

«Porcentaxe de erros» é a expresión que aparece nas convocatorias de exames e nas buscas dos candidatos. Na nosa pantalla de resultados é 100 menos a precisión por pulsación: as pulsacións de caracteres erradas sobre todas as pulsacións de caracteres. No exemplo, 6 ÷ 160 = 3,75 %.

Os investigadores chámanlle taxa de erro total: os erros corrixidos e os sen corrixir sumados. A análise de Arif e Stuerzlinger de 2009 sobre as métricas de entrada de texto chamouna «the most powerful error rate metric at the present time» (a métrica de taxa de erro máis potente na actualidade), porque che cobra o esforzo de corrixir. Tamén atoparon algo que debería preocupar a calquera que compare a precisión entre sitios. Cambiar o xeito de tratar os erros movía as métricas de erro aproximadamente entre un 18 % e un 66 %, segundo a métrica, mentres que as WPM non amosaban ningún cambio significativo nos mecanógrafos expertos de teclado. A velocidade aguanta entre definicións. A precisión non.

Os tribunais de exames adoitan contar palabras, non teclas. O CBSE da India define a precisión como as palabras netas por minuto (só as correctas) divididas entre as «gross» (todas as palabras escritas). O seu propio exemplo ten un candidato que escribe 390 palabras en 10 minutos con 2 mal: 38,8 ÷ 39 = 99,49 %. Ese número só ve o texto final, así que os erros corrixidos custan tempo pero nunca precisión, e unha letra errada custa unha palabra enteira. Cun 97 % de precisión por pulsación e os erros deixados no texto, arredor dunha palabra de cada seis estaría mal (as contas están máis abaixo), así que a precisión por palabras pode saír moito máis baixa ou moito máis alta ca a precisión por pulsación segundo canto corrixas.

A contratación federal dos EUA fixa o seu listón como un número de erros: 40 WPM nunha mostra de cinco minutos con tres erros ou menos. Iso son uns 1.000 caracteres, así que tres erros significan aproximadamente un 99,7 % do texto limpo.

Os tribunais de exames da India adoitan ponderar de xeito distinto os erros «completos» e os «medios» e contan sobre o texto. A nosa porcentaxe de erros é máis estrita ca a maioría deses sistemas, así que aprobar con folgura aquí é un bo sinal. Máis no artigo sobre os exames públicos; as páxinas de práctica para exames reproducen os formatos habituais.

KSPC, o número que explica a diferenza

Pulsacións por carácter: cada pulsación de carácter máis cada retroceso, divididas entre a lonxitude do texto co que remataches. No exemplo, (160 + 4) ÷ 156 = 1,05. Un KSPC de 1,00 significa ningún movemento desperdiciado. A media nos datos de Dhakal foi de 1,17, así que o mecanógrafo medio en liña gasta un 17 % máis de pulsacións das que necesita o texto.

Estivemos a piques de deixar fóra esta unidade rara. Nas nosas propias probas seguía a diferenza entre a bruta e a neta máis de preto ca a precisión. Dhakal atopou o mesmo a grande escala: a velocidade correlaciona co KSPC a menos 0,40, coas correccións de erros a menos 0,36 e cos erros sen corrixir só a menos 0,21. O que te fai ir máis lento non son os erros que deixas. É arranxar os que cometes.

Por que un 90 % a 80 WPM é peor do que parece

Supón que os erros caen ao chou. Unha palabra común máis o seu espazo son unhas seis pulsacións. Cun 90 % de precisión, a probabilidade de que as seis estean ben é 0,9 elevado á sexta: 0,531, arredor do 53 %. Case a metade das palabras conteñen un erro. Cun 97 % a mesma conta dá 0,97 elevado á sexta, 0,833, así que arredor dunha palabra de cada seis.

Se non se corrixise nada, a WPM neta sería aproximadamente a WPM bruta multiplicada por esa proporción de palabras limpas. Unha bruta de 80 cun 90 % dá unhas 42 netas. Unha bruta de 70 cun 97 % dá unhas 58. Dedos máis lentos, resultado máis rápido.

Na práctica corrixes: un retroceso ou varios, volver escribir e unha pausa para ler que fallou. Os voluntarios de Dhakal tiñan unha media de 239 ms entre pulsacións, e unha corrección leva varios deses intervalos. O número neto volve achegarse á bruta, pero a propia bruta baixa, porque o tempo foi para corrixir. En calquera caso, o mecanógrafo do 90 % paga.

Hai unha segunda razón pola que o 90 % é un precipicio e non unha costa. Os erros non son aleatorios. Agrúpanse nos mesmos pares de letras, nos mesmos dedos, nas mesmas alternancias de mans. Na análise de bigramas de Dhakal, o tempo dos pares que alternan mans predicía a velocidade global cun r = menos 0,72, moito máis cás letras repetidas, con menos 0,32. Un mecanógrafo do 90 % adoita ter uns poucos puntos débiles concretos que arrastran todo o demais, e unha porcentaxe global agocha cales son. As nosas teclas máis falladas e o desglose por palabra existen para amosalos, e o exercicio de práctica constrúese a partir deles.

É boa unha precisión do 90 % ao escribir?

É aceptable, non boa. As nosas clasificacións públicas esixen un 90 % de precisión por pulsación.

Primeiro consideramos un mínimo moito máis baixo. Cun 75 %, unha pulsación de cada catro está mal. Ninguén escribe prosa a un 75 % por accidente; é o que sae cando alguén ametralla o teclado e deixa que a contaxe neta garde o que sobreviva, que nun test curto pode ser un número alto. Esa non é a habilidade que queremos que ordene unha clasificación.

Cun 95 % teriamos deixado fóra a moitos mecanógrafos honestos nun día normal. Nos datos de Dhakal, o 6,3 % de todas as pulsacións foron Retroceso ou Suprimir. As correccións e os erros non se corresponden un a un, pero iso apunta a unha precisión por pulsación típica na parte baixa ou media dos noventa por cento. Un mínimo do 95 % deixaría fóra unha boa parte dos mecanógrafos normais; o 90 % mantén a maioría e aínda elimina o patrón de bruta alta e neta baixa que queriamos fóra das clasificacións.

O mínimo só se aplica ás clasificacións. O teu resultado sempre se che amosa, se garda e conta para as túas mellores marcas persoais sexa cal sexa a precisión. Aplícao o mesmo código do servidor que recalcula cada resultado a partir do seu rexistro de pulsacións, así que un navegador que informe dunha precisión favorecedora corríxese antes de que se clasifique nada.

Unha confesión: o mínimo é unha ferramenta tosca. Un 90 % a 40 WPM e un 90 % a 140 WPM son tipos distintos de desleixo. Consideramos un mínimo variable que subise coa velocidade e decidimos que sería imposible de explicar nunha pantalla de resultados. Un único número que a xente poida lembrar gañoulle a un máis xusto que non poderían.

Como ler a túa propia precisión

Unha precisión por pulsación por debaixo do 95 % con erros sen corrixir próximos a cero significa que arranxas todo e o pagas. A túa WPM neta subirá máis rápido se baixas o ritmo ata que a precisión sexa do 97 % ou máis, e despois volves acelerar. Este é o patrón máis común que vemos.

Unha precisión por pulsación próxima ao 98 % con erros sen corrixir do 2 % ou máis significa que escribes limpo e non miras atrás. Vale para un test por tempo, é mala para un traballo de transcrición, e os modos de exame castigarano.

Un KSPC por riba de 1,2 significa que a sexta parte das túas pulsacións se desperdician, normalmente nas mesmas poucas palabras. Abre o desglose por palabra na pantalla de resultados e mira as palabras coloreadas por ter unha velocidade de ráfaga baixa.

Unha regularidade por debaixo do 70 % cunha precisión decente adoita significar pausas, non erros; a gráfica por segundo amósaas como tramos planos.

O que non mide a precisión

A precisión non di nada da postura, da asignación dos dedos nin de se escribes sen mirar. Os voluntarios de Dhakal que dixeron usar máis dedos eran máis rápidos (r = 0,38 entre o número de dedos e a velocidade), pero unha porcentaxe non che dirá cantos usas. Tampouco di nada do texto: un 90 % nunha cita chea de maiúsculas e punto e comas é un logro distinto dun 90 % en palabras comúns en minúsculas, e por iso paga a pena facer á parte o test de puntuación.

As fórmulas exactas, co exemplo práctico do que saen estas cifras, están na páxina de métricas. Como interactúa a precisión coa velocidade entre sitios explícase en por que a túa WPM cambia dun sitio a outro.

Preguntas frecuentes

Que precisión ao escribir é boa?

Un 95 % ou máis nun test normal; un 97 % ou máis se queres que a túa WPM neta estea preto da túa WPM bruta. Por debaixo do 90 %, arredor da metade das túas palabras conteñen un erro.

Corrixir unha gralla sobe a miña precisión?

Non. Neste sitio unha tecla errada conta en contra túa aínda despois de borrala. Corrixila só baixa a túa taxa de erros sen corrixir.

Que precisión esperan os empregos e os exames de mecanografía?

Os exames da India adoitan permitir unha proporción fixa de erros sobre o texto; os traballos de transcrición esperan moi poucos erros sen corrixir. Practicar cun 97 % de precisión por pulsación cobre os dous casos.

Fontes