دقت تایپ: واقعاً چه چیزی را می‌سنجد و چه نمره‌ای خوب است

دقت تایپ چطور حساب می‌شود؟

عددی که بیشتر سایت‌ها نشان می‌دهند دقت ضربه است. فرمول دقت تایپ این است:

دقت = ضربه‌های درست روی کلیدهای نویسه ÷ همهٔ ضربه‌های روی کلیدهای نویسه × 100

اگر 160 کلید زده باشید و 6 تا غلط بوده باشد، می‌شود 154 ÷ 160 = 96.25%.

دو جزئیات تعیین می‌کند که این عدد صادق است یا نه. اول اینکه آیا بک‌اسپیس یک ضربه حساب می‌شود. ما آن را کنار می‌گذاریم. اگر حسابش کنید، هر اصلاح یک ضربهٔ «درست» اضافه می‌کند و عدد را باد می‌کند. دوم اینکه آیا خطای اصلاح‌شده هنوز خطا حساب می‌شود. اینجا بله. کلید غلط را زده‌اید؛ پاک کردنش بعداً این را تغییر نمی‌دهد. تستی که بی‌صدا از خطاهای اصلاح‌شده می‌گذرد، برای دقیقاً همان تایپ دقت بالاتری گزارش می‌کند، پس پیش از مقایسه این را بررسی کنید.

این همان سنجهٔ ردیف اصلی نتایج ماست و همانی است که کف 90% جدول‌های رده‌بندی ما به کار می‌برد. انگشت‌های شما را توصیف می‌کند. متن شما را توصیف نمی‌کند.

خطاهای اصلاح‌نشده: آنچه در متن باقی می‌ماند

متنی را که به شما نشان داده شد و متنی را که در آخر به دست آوردید در نظر بگیرید. فاصلهٔ لِوِنشتاین بین آن‌ها (کمترین تعداد ویرایش تک‌نویسه‌ای که یکی را به دیگری تبدیل می‌کند) تقسیم بر طول بلندتر از این دو، نرخ خطای اصلاح‌نشده است. در مثال بالا دو خطا در متن نهایی 156 نویسه‌ای باقی مانده بود: 2 ÷ 156 = 1.28%.

این سنجه‌ای است که پژوهشگران ورود متن برای محصول نهایی به کار می‌برند و همانی است که Dhakal و همکارانش در پژوهش 2018 خود روی 136 میلیون ضربه گزارش کردند. در میان 168,960 داوطلب، میانگین نرخ خطای اصلاح‌نشده 1.17% بود و از هر ده نفر نُه نفر کمتر از 2.66% خطا باقی گذاشتند. تایپیست‌های آموزش‌دیده 1.02% را اصلاح‌نشده گذاشتند؛ آموزش‌ندیده‌ها 1.23%. این فاصله کمتر از انتظار بیشتر مردم است، چون تقریباً همه تقریباً همه‌چیز را اصلاح می‌کنند. چیزی که فرق می‌کند هزینهٔ اصلاح است.

نرخ اصلاح‌نشدهٔ پایین در کنار دقت ضربهٔ متوسط یعنی بک‌اسپیس زیاد.

درصد اشتباه، عددی که آزمون‌ها می‌خواهند

«درصد اشتباه» عبارتی است که در اطلاعیه‌های آزمون و در جست‌وجوهای داوطلبان پیدا می‌شود. روی صفحهٔ نتایج ما این عدد 100 منهای دقت ضربه است: ضربه‌های غلط روی کلیدهای نویسه بر همهٔ ضربه‌های روی کلیدهای نویسه. برای مثال ما، 6 ÷ 160 = 3.75%.

پژوهشگران به این نرخ خطای کل می‌گویند: خطاهای اصلاح‌شده و اصلاح‌نشده روی هم. تحلیل Arif و Stuerzlinger در 2009 دربارهٔ معیارهای ورود متن آن را «the most powerful error rate metric at the present time» (قدرتمندترین معیار نرخ خطا در حال حاضر) نامید، چون زحمت اصلاح را هم به حساب شما می‌گذارد. آن‌ها چیزی هم پیدا کردند که باید هر کسی را که دقت را بین سایت‌ها مقایسه می‌کند نگران کند. تغییر نحوهٔ برخورد با خطاها معیارهای خطا را بسته به معیار تقریباً 18% تا 66% جابه‌جا کرد، در حالی که WPM برای تایپیست‌های ماهر صفحه‌کلید تغییر معناداری نشان نداد. سرعت با تعریف‌های مختلف ثابت می‌ماند. دقت نه.

هیئت‌های آزمون اغلب کلمه‌ها را می‌شمارند، نه کلیدها را. CBSE هند دقت را WPM خالص (فقط کلمه‌های درست) تقسیم بر ناخالص (همهٔ کلمه‌های تایپ‌شده) تعریف می‌کند. در مثال خودش داوطلبی 390 کلمه را در 10 دقیقه با 2 کلمهٔ غلط تایپ می‌کند: 38.8 ÷ 39 = 99.49%. این عدد فقط متن نهایی را می‌بیند، پس خطاهای اصلاح‌شده زمان می‌گیرند اما هرگز از دقت کم نمی‌کنند، و یک حرف غلط به قیمت یک کلمهٔ کامل تمام می‌شود. با دقت ضربهٔ 97% و خطاهایی که در متن مانده‌اند، تقریباً یکی از هر شش کلمه غلط می‌شود (حسابش پایین‌تر آمده)، پس دقت کلمه‌ای بسته به اینکه چقدر اصلاح می‌کنید می‌تواند خیلی پایین‌تر یا خیلی بالاتر از دقت ضربه باشد.

استخدام فدرال آمریکا معیارش را به صورت تعداد خطا تعیین می‌کند: 40 WPM روی نمونه‌ای پنج‌دقیقه‌ای با سه خطا یا کمتر. این حدود 1,000 نویسه است، پس سه خطا یعنی تقریباً 99.7% متن بی‌خطا مانده.

هیئت‌های آزمون هند اغلب به اشتباه‌های «کامل» و «نیمه» وزن متفاوتی می‌دهند و آن‌ها را نسبت به متن مرجع می‌شمارند. درصد اشتباه ما از بیشتر این روش‌ها سخت‌گیرانه‌تر است، پس اگر اینجا راحت قبول شوید نشانهٔ خوبی است. توضیح بیشتر در مطلب آزمون‌های دولتی؛ صفحه‌های تمرین آزمون قالب‌های رایج را اجرا می‌کنند.

KSPC، عددی که فاصله را توضیح می‌دهد

ضربه به ازای هر نویسه (KSPC): همهٔ ضربه‌های روی کلیدهای نویسه به‌علاوهٔ همهٔ بک‌اسپیس‌ها، تقسیم بر طول متنی که در آخر به دست آوردید. در مثال ما، (160 + 4) ÷ 156 = 1.05. KSPC برابر 1.00 یعنی هیچ حرکت هدررفته‌ای در کار نبوده. میانگین در داده‌های Dhakal برابر 1.17 بود، پس تایپیست آنلاین متوسط 17% بیشتر از آنچه متن لازم دارد ضربه می‌زند.

نزدیک بود این واحد عجیب را کنار بگذاریم. در دورهای خود ما، فاصلهٔ خام و خالص را دقیق‌تر از خود دقت دنبال می‌کرد. Dhakal همین را در مقیاس بزرگ پیدا کرد: همبستگی سرعت با KSPC منفی 0.40 است، با اصلاح خطاها منفی 0.36 و با خطاهای اصلاح‌نشده فقط منفی 0.21. چیزی که کندتان می‌کند خطاهایی نیست که باقی می‌گذارید. اصلاح خطاهایی است که مرتکب می‌شوید.

چرا 90% در 80 WPM بدتر از آن است که به نظر می‌رسد

فرض کنید خطاها تصادفی رخ می‌دهند. یک کلمهٔ رایج با فاصلهٔ بعدش حدود شش ضربه است. با دقت 90%، احتمال اینکه هر شش ضربه درست باشد 0.9 به توان شش است: 0.531، یعنی حدود 53%. تقریباً نیمی از کلمه‌ها اشتباه دارند. با 97% همین حساب 0.97 به توان شش می‌دهد، 0.833، یعنی تقریباً یکی از هر شش کلمه.

اگر هیچ چیز اصلاح نمی‌شد، WPM خالص تقریباً برابر WPM خام ضرب در سهم کلمه‌های بی‌خطا بود. خام 80 با 90% حدود 42 خالص می‌دهد. خام 70 با 97% حدود 58 می‌دهد. انگشت‌های کندتر، نتیجهٔ سریع‌تر.

در عمل اصلاح می‌کنید: یک یا چند بک‌اسپیس، تایپ دوباره و مکثی برای خواندن اینکه چه چیزی اشتباه شد. داوطلبان Dhakal بین ضربه‌ها به‌طور میانگین 239 میلی‌ثانیه فاصله داشتند و یک اصلاح چند برابر این زمان می‌برد. عدد خالص دوباره به سمت خام بالا می‌رود، اما خود عدد خام پایین می‌آید، چون زمان صرف اصلاح شده. در هر دو حالت تایپیست 90% هزینه می‌دهد.

دلیل دومی هم هست که 90% یک پرتگاه است و نه یک شیب ملایم. خطاها تصادفی نیستند. روی همان جفت‌حرف‌ها، همان انگشت‌ها و همان تناوب‌های دست جمع می‌شوند. در تحلیل دوحرفی Dhakal، زمان‌بندی جفت‌هایی که دست را عوض می‌کنند سرعت کلی را با r = منفی 0.72 پیش‌بینی می‌کرد، خیلی بیشتر از حروف تکراری با منفی 0.32. تایپیست 90% معمولاً چند نقطهٔ ضعف مشخص دارد که بقیه را هم پایین می‌کشد، و یک درصد کلی پنهان می‌کند که کدام‌ها هستند. پراشتباه‌ترین کلیدها و تفکیک کلمه‌به‌کلمهٔ ما برای نشان دادن همین‌ها ساخته شده‌اند و تمرین هم از روی آن‌ها ساخته می‌شود.

آیا دقت تایپ 90% خوب است؟

قابل قبول است، نه خوب. جدول‌های رده‌بندی عمومی ما دقت ضربهٔ 90% را لازم می‌دانند.

اول کفی خیلی پایین‌تر را در نظر گرفتیم. در 75%، یکی از هر چهار ضربه غلط است. هیچ‌کس تصادفی نثر را با دقت 75% تایپ نمی‌کند؛ این چیزی است که وقتی کسی کلیدها را رگباری می‌زند و می‌گذارد شمارش خالص هر چه را سالم مانده نگه دارد به دست می‌آید، که در یک آزمون کوتاه می‌تواند عدد بالایی باشد. این مهارتی نیست که بخواهیم یک جدول رده‌بندی آن را رتبه‌بندی کند.

با 95% بسیاری از تایپیست‌های صادق را در یک روز معمولی بیرون می‌گذاشتیم. در داده‌های Dhakal، 6.3% همهٔ ضربه‌ها Backspace یا Delete بود. اصلاح‌ها و خطاها یک‌به‌یک با هم متناظر نیستند، اما این نشان می‌دهد دقت ضربهٔ معمول جایی در اوایل تا اواسط دههٔ نود درصد است. کف 95% بخش بزرگی از تایپیست‌های معمولی را حذف می‌کرد؛ 90% بیشترشان را نگه می‌دارد و همچنان الگوی خام بالا و خالص پایین را که می‌خواستیم از جدول‌ها بیرون باشد حذف می‌کند.

این کف فقط برای جدول‌ها اعمال می‌شود. نتیجهٔ شما همیشه به خودتان نشان داده می‌شود، ذخیره می‌شود و در رکوردهای شخصی‌تان حساب می‌شود، دقتش هر چه باشد. همان کد سروری که هر نتیجه را از روی گزارش ضربه‌هایش دوباره حساب می‌کند این کف را هم اعمال می‌کند، پس مرورگری که دقتی خوشایند گزارش کند پیش از هر رتبه‌بندی اصلاح می‌شود.

یک اعتراف: این کف ابزاری زمخت است. 90% در 40 WPM و 90% در 140 WPM دو نوع متفاوت شلختگی‌اند. کفی متغیر را بررسی کردیم که با سرعت بالا برود و به این نتیجه رسیدیم که توضیح دادنش روی صفحهٔ نتایج ناممکن است. یک عدد واحد که مردم بتوانند به خاطر بسپارند از عددی عادلانه‌تر که نمی‌توانستند به خاطر بسپارند بهتر بود.

خواندن دقت خودتان

دقت ضربهٔ زیر 95% با خطاهای اصلاح‌نشدهٔ نزدیک به صفر یعنی همه‌چیز را اصلاح می‌کنید و هزینه‌اش را می‌دهید. WPM خالص شما وقتی از همه سریع‌تر بالا می‌رود که آن‌قدر آهسته کنید تا دقت به 97% یا بیشتر برسد و بعد دوباره سرعت بگیرید. این رایج‌ترین الگویی است که می‌بینیم.

دقت ضربهٔ نزدیک به 98% با خطاهای اصلاح‌نشدهٔ 2% یا بیشتر یعنی تمیز تایپ می‌کنید و به عقب نگاه نمی‌کنید. برای یک آزمون زمان‌دار خوب است، برای کار پیاده‌سازی متن بد، و حالت‌های آزمون استخدامی جریمه‌اش می‌کنند.

KSPC بالای 1.2 یعنی یک‌ششم ضربه‌هایتان هدر می‌رود، معمولاً روی همان چند کلمه. تفکیک کلمه‌به‌کلمه را در صفحهٔ نتایج باز کنید و به کلمه‌هایی نگاه کنید که با رنگ جهش پایین مشخص شده‌اند.

یکنواختی زیر 70% با دقت مناسب معمولاً یعنی مکث، نه خطا؛ نمودار ثانیه‌به‌ثانیه آن‌ها را به شکل بخش‌های صاف نشان می‌دهد.

آنچه دقت نمی‌سنجد

دقت دربارهٔ وضعیت بدن، تقسیم کار انگشت‌ها یا اینکه تایپ ده انگشتی می‌کنید یا نه چیزی نمی‌گوید. داوطلبان Dhakal که گفته بودند از انگشت‌های بیشتری استفاده می‌کنند سریع‌تر بودند (r = 0.38 بین تعداد انگشت‌ها و سرعت)، اما یک درصد به شما نمی‌گوید از چند انگشت استفاده می‌کنید. دربارهٔ متن هم چیزی نمی‌گوید: 90% روی نقل‌قولی پر از حروف بزرگ و نقطه‌ویرگول دستاوردی متفاوت از 90% روی کلمه‌های رایج با حروف کوچک است، و به همین دلیل آزمون نشانه‌گذاری ارزش دارد جداگانه امتحان شود.

فرمول‌های دقیق، همراه با مثال حل‌شده‌ای که این عددها از آن آمده‌اند، در صفحهٔ معیارها هستند. اینکه دقت و سرعت در سایت‌های مختلف چطور بر هم اثر می‌گذارند در چرا WPM شما در هر سایت فرق می‌کند آمده است.

پرسش‌های متداول

دقت تایپ خوب چقدر است؟

95% یا بیشتر در یک آزمون معمولی؛ 97% یا بیشتر اگر می‌خواهید WPM خالص‌تان به WPM خامتان نزدیک باشد. زیر 90%، تقریباً نیمی از کلمه‌هایتان اشتباه دارند.

آیا اصلاح یک غلط تایپی دقتم را بالا می‌برد؟

نه. در این سایت کلید غلط حتی بعد از پاک کردن به ضرر شما حساب می‌شود. اصلاح آن فقط نرخ خطای اصلاح‌نشدهٔ شما را پایین می‌آورد.

شغل‌ها و آزمون‌های تایپ چه دقتی انتظار دارند؟

آزمون‌های هند اغلب سهم مشخصی از اشتباه نسبت به متن مرجع را مجاز می‌دانند؛ کار پیاده‌سازی متن انتظار دارد خطای خیلی کمی در متن باقی بماند. تمرین با دقت ضربهٔ 97% هر دو را پوشش می‌دهد.